ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ...

Ακόμη και να την στολίσεις, η καθημερινότητα δεν αλλάζει...
Η συνύπαρξη πάνω στη γέφυρα, το GARDEN HOTEL κι ο γαλατάς με το γαϊδαράκο, το σύγχρονο και το παλιό,οι φοιτητριούλες μπροστά στο φακό μας,
το μεροκάματο του δρόμου,
αργεί το λεωφορείο;
Δεν είναι το κοριτσάκι με τα σπίρτα,του χριστουγεννιάτικου παραμυθιού, αλλά το κοριτσάκι πίσω απ' τα χαρτόκουτα. Η αμοιβή του για τη μεταφορά; Η πρωινή φουλάδα (κλικ εδώ)!
Ποιον να πρωτοελεήσεις;;;
Πρωινός ύπνος κάτω από δέντρα μάνγκο
και από supermarket Greece Klamata(!!!), προφανώς ελιές Καλαμάτας, 24 λίρες, περίπου εφτά ευρώ το κιλό!!! Τα εισαγόμενα είναι γενικώς πολύ ακριβά...
Επόμενη βόλτα στους δρόμους του Χαρτούμ προσεχώς...

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Ποτέ και πουθενά δεν τελειώνει η καθημερινότητα (εδώ) , μια βόλτα σ' έναν άγνωστο κόσμο σε γεμίζει πάντα εικόνες, πρωτόγνωρες ή καθημερινές.
Υπαίθριος πωλητής,χάντρες, πέτρες, μπιχλιμπίδια...Κάποιος φίλος έλεγε: - Τόσους άσπρους γαϊδάρους δεν έχω ξαναδεί σ' όλη μου τη ζωή!
Καμάρι μπροστά στο φακό, αφού ο λευκός μας κάνει την τιμή να μας φωτογραφίσει!
Ενώ υποτίθεται ότι δεν επιτρέπεται το "χαρτοπαίζειν", η εικόνα είναι συχνή στη πάρκα...
Φύγαμεεεεεε....Άλλος για Μπάχριιιιι....
Και τα χέρια ελεύθερα...
Αλλάζουμε περιβάλλον, οι όμορφες στην πιο ωραία υπαίθρια καφετερία του Χαρτούμ...
Παλιός τούρκικος τεκές, κλειστός για το κοινό.
Και ολίγο φοινικόδασος στο βάθος, στις όχθες του Νείλου...
ΥΓ1. Οι φωτογραφίες 1 και 7 είναι "κλεμμένες" απ' το Ιnternet.

ΥΓ2. Η τελευταία φωτογραφία εκπληρώνει υπόσχεση στην καλή@φίλη και συνιστολόγο CYNICAL

ΓΙΟΎΡΓΙΑ!

Όσοι ασχολούνται με το μπάσκετ ξέρουν ότι υπάρχουν παίκτες που θέλουν μια μπάλα δική τους! Δε δίνουν την μπάλα ούτε στο αριστερό τους χέρι! Χαρισματικοί παίκτες, ικανοί να κερδίσουν έναν αγώνα μόνοι τους, αλλά ακόμα πιο ικανοί να τα κάνουνε μαντάρα. Δεν πειθαρχούν σε κανένα σύστημα, γι αυτό και στην αργκό του μπάσκετ το παίξιμό τους λέγεται "Γιούργια".
Επιλέγω χαρακτηριστικά παραδείγματα με αναφορά σε κάποιους που πέρασαν απ' τον Αρη:- Κίκι Κλαρκ, θεαματικότατος, αλλά δεν αρκεί, έχει κερδίσει πολλά παιγνίδια μόνος του, έχει χάσει άλλα τόσα...

Ουίλι Σόλομον, αντίγραφο του Κλαρκ, σπουδαίος παίκτης, θέαμα πολύ, όσο τον θαυμάζαμε, άλλο τόσο τον βρίζαμε! Εδωσε πολλά στην ομάδα, αλλά το σύγχρονο μπάσκετ δεν είναι "πάρ' την μπάλα και τρέχα"!
Ντάριους Ουάσιγκτον, εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια! 'Ηρθε πρόπερσι στη μέση της χρονιάς, για να αντικαταστήσει τον πολύ καλό αλλά τριανταεφτάρη πια Τέρελ Κάστλ και τάκανε Γης Μαδιάμ! Υψος 1,80 με το ζόρι, έμπαινε ανάμεσα σε τρεις ψηλούς για να καρφώσει! Εκείνη η σεζόν πήγε χαμένη από απίστευτες βλακείες του στα τελευταία δευτερόλεπτα των αγώνων με τη Μακάμπι στο Παλέ και με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ.

Κάποιοι ανίδεοι ακόμα και τώρα κατατάσσουν στην ίδια κατηγορία το μέγιστο Νίκο Γκάλη! Αιδώς, ιερόσυλοι! Ο μέγας Νικόλας ήταν η προσωποποίηση του run and gun, όπως λένε στο ΝΒΑ, αρκεί κάποιος ψηλός να έπαιρνε το ριμπάουντ και να φύγει η πρώτη πάσα γρήγορα, τα υπόλοιπα ήταν δουλειά του Γκάλη και το Παλέ σηκωνόταν στον αέρα! Και βέβαια ήξερε ένα καντάρι μπάσκετ. Αν προσθέσουμε και τον τέλειο επαγγελματισμό του, έχουμε μπροστά μας τον παίκτη που θαύμαζε όλος ο κόσμος, τον επαγγελματία εξαιτίας του οποίου οι "επίγονοι" του απόλαυσαν συμβόλαια πλουσιοπάροχα, τα οποία πολλές φορές δεν άξιζαν και δεν αξίζουν.
Οι παλιοί αντίπαλοι των καλών εποχών του Παλέ ντε Σπορ ας με συγχωρήσουν που τους θυμίζω "οικεία κακά", η φωτογραφία είναι από ένα "ζογκλερικό" του "μάγου" στα τελευταία δευτερόλεπτα ενός από τους πολλούς θριάμβους απέναντι στους "ασπρόμαυρους" αντιπάλους.

H ανάρτηση προέκυψε με αφορμή τα προχτεσινά "γιούργια" του Ολυμπιακού. Τσίλντρες, Κλέιζα, Τεόντοσιτς, παρά τις αναγνωρισμένες και αναμφισβήτητες ικανότητές τους, χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι του εν λόγω συστήματος.

ZEER - ΤΑ ΖΊΡΙΑ

Ζιρ, τα ζίρια στη γλώσσα των Ελλήνων του Σουδάν.Μεγάλα πήλινα κιούπια, ο πιστός μουσουλμάνος, που αγαπάει τους συνανθρώπους του τα τοποθετεί έξω απ' το σπίτι του,
έξω απ' το κατάστημά του,
παντού, ακόμα και στην άκρη του Νείλου,
κάτω απ' τα δένδρα, για να ξεδιψούν οι πιστοί του Θεού δοξάζοντας τ' όνομά του. Είναι μια απ' τις βασικές υποχρεώσεις των πιστών.Δε δοκίμασα βέβαια να πιω, όλοι πίνουν απ' το ίδιο κύπελο, όταν βγαίνω για περπάτημα, έχω πάντα μαζί μου εμφιαλωμένο νερό. Ετυχε όμως να χρησιμοποιήσω νερό απ' τα ζίρια για να δροσίσω λίγο το πρόσωπο, ήταν καθαρό, γιατί το χώμα κατακάθεται, ακόμη το πήλινο κιούπι κρατούσε αρκετά δροσερό το νερό σε σχέση με την υψηλή θερμοκρασία του περιβάλλοντος.
Ο κάθε τόπος και οι συνήθειές του, ένα είναι σίγουρο, ο πιστός του Θεού θα βρει στο δρόμο του νεράκι για να ξεδιψάσει, θ' αναφωνήσει κι ένα δοξαστικό "αλχαμντιριλλά" (Δόξα τω Θεώ!), εμεις αν διψάσουμε στο δρόμο,μόνο εμφιαλωμένο θα μας δροσίσει...

EΙΝΑΙ ΤΡΕΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΟRANJE!

Τους είδα πριν λίγες μέρες στους δρόμους του Χαρτούμ, δεν πρόλαβα να τους φωτογραφίσω. Ξεκίνησαν απ' το Άμστερνταμ για τη Νότια Αφρική, θα φτάσουν εκεί αρχές Ιουνίου, με την έναρξη του Μουντιάλ. Προφανώς πλήθος χορηγών χρηματοδοτεί το Oranje Trophy, αλλά κύριος μοχλός η τρέλα της περιπέτειας.Κι ένα "πειραγμένο" κατσαριδάκι....
και εικόνα από την Αίγυπτο...
Οι λάτρεις του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου της εποχής Κρόιφ είναι σίγουρα μαζί τους.

ΥΓ.Οι φωτογραφίες ειναι από την ιστοσελίδα του ΟRANJE TROPHY

ΧΑΡΤΟΥΜ - ΧΑΛΚΙΔΑ - ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Τηλεδιάσκεψη, ένας όρος πλήρως άγνωστος μέχρι πριν λίγα χρόνια ακόμα και στους ειδήμονες. Τώρα πια μπήκε στη ζωή μας ως μορφή επικοινωνίας αλλά και πρωτοποριακής διδασκαλίας. Αυτό μας απέδειξε η Εστία Γνώσης Χαλκίδας (κλικ εδώ) συνδέοντας το σχολείο μας, το Ελληνικό Γυμνάσιο-Λύκειο της Κοντομιχαλείου Σχολής Χαρτούμ, με το 4ο Γυμνάσιο Περιστερίου.
Οι μαθητές μας είδαν πρωτα τη Χαλκίδα στο Google Earth,
κατόπιν παρακολούθησαν "τηλεμαθήματα" Αστροφυσικής, Αστρονομίας, Μαθηματικών, με θέματα τον Ηλιο, το φαινόμενο του Ευρίπου, το δυαδικό σύστημα,επικοινώνησαν ζωντανά με τους συμμαθητές τους του Γυμνασίου Περιστερίου, έπαιξαν μαζί τους στη διάρκεια της διδασκαλίας του δυαδικού συστήματος, αντάλλαξαν πληροφορίες για τη μαθητική τους ζωή και την καθημερινότητα τους.



Ηταν ενα διήμερο πρωτόγνωρο και για τα παιδιά αλλά και για μας τους "παραδοσιακούς", ένα παράθυρο στο μέλλον της εκπαίδευσης.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΆΤΙΚΗ ΝΟΣΤΑΛΓΊΑ

Πρωτομαγιά στον Άγιο Νικόλαο Καστανιάς, πάνω απ' τον Κολινδρό, πριν από τριανταπέντε χρόνια! Εικονίζονται παιδικοί φίλοι και συμμαθητές, φιλίες χρόνων που διατηρούνται ακόμα,παρ' όλο που ο καθένας μας τράβηξε το δρόμο του, παρ' όλο που ο χρόνος και οι αποστάσεις αραίωσαν την επικοινωνία. Όποιος ανακαλύψει τον Vad στη φωτογραφία,και να με βρει θα το αρνηθώ!

Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σ' ένα Ελληνόπουλο του Χαρτούμ, που με ρώτησε πώς γιορτάζεται η Πρωτομαγιά στην Ελλάδα, εκτός πόλης...

Καλό μήνα σε όλους σας...