ΑΠΌ ΤΟΝ ΚΑΙΡΌ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΕΎΟΥΣΑΣ, ΤΩΝ ΤΌΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΘΙΚΏΝ ΚΑΝΌΝΩΝ

Τα άβατα μιας άλλης εποχής. Ποιος μαθητής θα τολμούσε να πατήσει το πόδι του εδώ μέσα; Μόνο για ξύλο και αποβολή!
Οι παροτρύνσεις σε χρόνο γνωμικό ενεστώτα, ο οποίος δεν αφήνει περιθώρια για αντίρρηση.

Τα στοιχεία του καλού παιδιού: ευγένεια,
η αγάπη προς τους συμμαθητές,
η ελεημοσύνη.
Ποιον όμως να πρωτοβοηθήσεις;

Μη βιαστούμε να καταδικάσουμε νοοτροπία, αντιλήψεις, γλώσσα, άλλες εποχές...

Οι φωτογραφίες είναι από το κτίριο των ελληνικών σχολείων του Χαρτούμ,
δεν υπάρχει λόγος να τις αντικαταστήσουμε, αρκεί που έχουμε ξεφύγει από τη φιλοσοφία άλλων καιρών τους οποίους βιώσαμε και ως μαθητές και ως εκπαιδευτικοί...

ΕΛΑΤΟΧΏΡΙ ΧΕΙΜΩΝΙΆΤΙΚΟ

Απολαύσαμε πριν από καιρό την καλοκαιριάτικη πέστροφά του(κλικ εδώ), ας το χαρούμε τώρα,έστω κι από μακριά, ελαφρώς χειμωνιάτικο, το χιόνι ελάχιστο, το χιονοδρομικό κέντρο μέχρι στιγμής έχει κεσάτια, αλλά ο χειμώνας δεν έχει τελειώσει...
Με τόσο λίγο χιόνι βέβαια, δεν υπάρχει δυνατότητα για σκι, η πίστα άδεια...



Ομως το τοπίο αποπνέει χειμωνιάτικη ομορφιά....

Οι φωτογραφίες είναι απ' τα Χριστούγεννα, όπως μαθαίνω το χιονοδρομικό ειναι τώρα τίγκα στο χιόνι.

ΥΓ. Για πρώτη φορά προτείνω ενα νέο μπλογκ, είναι της συμπατριώτισσας AMANTA, όμορφη γραφή, ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα θεματολογία, επισκεφθείτε την εδώ .

Η ΕΛΊΝΑ ΓΡΆΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΈΞΗ

Αντιγράφουμε και πάλι από την εφημερίδα των παιδιών. Η προηγούμενη αντιγραφή μας εδώ. Δεν θεωρούμε επετειακό το ποίημα, γι αυτό δεν το αναρτήσαμε το Δεκέμβρη.
Γράφει η Ελίνα (Ευαγγελία) Γεωργιάδου.. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ!

Αν εσείς ξεχνάτε ένα φόνο
Εγώ όχι!
Αν εσείς ξεχνάτε τον πόνο
Εγώ όχι!
Αν εσείς ξεχνάτε τα δάκρυα που καίνε
Εγώ πάλι ΟΧΙ!

Αλέξη Αλέξη Αλέξη!
Ποια όνειρα και ποιες ελπίδες;
Ποια ιερά και ποια όσια;
Ποιοι βάρβαροι και ποιοι μορφωμένοι;

Τι έμεινε να ελπίζουμε;
Τι έμεινε να προσμένουμε;
Ποιος τόπος θα μας αποδεχτεί;
Ποιος τόπος θα μας καταλάβει;

Πού είναι αυτοί
Που τάχα μας αγαπούν;
Πού είναι αυτοί
Που τάχα θα μας δώσουν σκοπό;

Ναι εμείς είμαστε οι βάρβαροι
Ναι εμείς σπάμε τις βιτρίνες
Ναι εμείς μισούμε ΕΣΑΣ τους μεγάλους
Ναι εμείς δεν μπορούμε και
ΔΕΝ ξεχνάμε!

Ποια τρέλα σου δίνει το πιστόλι;
Ποια τρέλα το πυροδοτεί;
Ποια τρέλα σ' οδηγεί;
Ποια τρέλα έπαψε να σε φιλοξενεί;

Τίποτα δεν τέλειωσε
Τίποτα δεν άρχισε...
Εμείς δεν ξεχνάμε
Εσείς δε θυμάστε...

Αφιερωμένο σ' αυτούς που πέθαναν και συνεχίζουν να πεθαίνουν για ένα "γιατί"...

Ελίνα Γεωργιάδου

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΟ ΣΈΛΙ, 1992

Έχω δηλώσει επανειλημμένως ότι μόνο το χιόνι δε μου λείπει εδώ στο Χαρτούμ.
Οι παιδικές μνήμες παραπέμπουν σε χιόνια δύο μέτρων, οργανωμένη υπηρεσία αποχιονισμού πουθενά, εικόνες σαν κι αυτές που είδατε σε περσινή ανάρτηση
(ΑΪΆ ΧΙΌΝ'!) ήταν συνηθισμένες κάθε χειμώνα.
Χρόνια μετά, δεν μπορούσα να αρνηθώ πρόταση για μονοήμερη στο Σέλι με λεωφορείο, έπρεπε να πω ναι, θα ήταν πρωτόγνωρη εμπειρία για τα παιδιά μου. Οργανωμένοι λοιπόν, χειμερινή ενδυμασία σαν Εσκιμώοι, να μην περνάει κρύο και χιόνι, φτάσαμε στο Σέλι, ανοιχτός ο δρόμος, καθαρός ο καιρός, βόλτα με τους αναβατήρες,
μια χαρά το διασκέδασαν τα παιδιά, το μεσημεριανό γεύμα συνοδεύτηκε με δυο μπουκάλια ερυθρό ξηρό Νάουσα Μπουτάρη, που λόγω κρύου το κατέβαζα σαν νεράκι.
Όμως ο καιρός φαινότανε ν' αλλάζει, είχε αρχίσει να χιονίζει, έτσι αποφασίστηκε εσπευσμένα η αναχώρηση. Μέχρι να κάνουμε δυο χιλιόμετρα ήδη το είχε στρώσει στην άσφαλτο, άρχισαν τα πρώτα γλυστρίματα, ΙΧ και λεωφορεία είχαν πια μπλοκάρει το δρόμο. Μόνη λύση η πορεία μέσα στο χιόνι.Δρόμο παίρνουμε, δρόμο αφήνουμε, το ύψος του χιονιού συνεχώς να ανεβαίνει, ευτυχώς βρέθηκαν κάποιοι καλόβολοι οδηγοί ΙΧ με αλυσίδες, πήραν τα γυναικόπαιδα κι απόμεινε ο ανδρικός πληθυσμός να κατηφορίζει προς Κουμαριά, δέκα χιλιόμετρα πορεία,
όπου φτάσαμε αργά το βράδυ, καταχιονισμένοι, ξεπαγιασμένοι, ο VaD έμοιαζε με Άι Βασίλη, εκεί μας περίμεναν μικροί-μεγάλοι τουρτουρίζοντας μέσα στο κρύο. Περιμένοντας να έρθουν άλλα λεωφορεία για να μας πάρουν θελήσαμε ν' ανάψουμε φωτιά, για να ζεσταθούν τουλάχιστον τα παιδιά, έτσι βρήκαμε καυσόξυλα κάτω από ένα υπόστεγο. Μια και δυο έτοιμη η φωτιά, γύρω-γύρω όλοι, κυρίως τα γυναικόπαιδα, και τότε εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης των καυσόξυλων, βάζοντας τις φωνές γιατί του "κλέψαμε" τα ξύλα!!! Φυσικά άκουσε μύρια όσα "γαλλικά" και μετά βίας γλύτωσε το ξυλοφόρτωμα! Κοίτα, ρε φίλε, παλιανθρωπιά! Τα παιδιά τουρτούριζαν απ' το κρύο και ο παλιάνθρωπος σκεφτόταν τα ξύλα που του "κλέψαμε"! Τέτοια φιλοξενία!
Τέλος πάντων η περιπέτεια είχε αίσιο τέλος, αλλά το σπίτι του VaD για μέρες θύμιζε νοσοκομείο, αφού όλη η οικογένεια γριππώθηκε αγρίως.
Μη μου ξαναπείτε λοιπόν για χιόνια, να τα χαίρεστε!!!

ΥΓ. Οι φωτογραφίες είναι "κλεμμένες " από τις εικόνες του Google.

ΟΤΑΝ ΒΡΈΧΕΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΟΎΜ

Καλοκαίρι 2009, ευτυχώς απουσιάζαμε!








Παλιότερα προλάβαμε το Σεπτέμβρη τόσα πολλά νερά, φέτος τη γλυτώσαμε.

Τις φωτογραφίες μου τις έστειλε με email ο φίλος Γιώργος, η ανάρτηση αφιερωμένη σ' αυτόν.
Κι επειδή αλλάξανε σ' όλο τον κόσμο τα κλιματικά δεδομένα, πριν λίγες μέρες είχαμε ψιλοβροχούλα στο Χαρτούμ Γενάρη μήνα.
Οχι, χιόνι δεν είδαμε ακόμα, αλλά το βραδάκι το κρύο τσιμπάει,καλά πάμε,καλύτερα από ζέστη...

ΑΠΟΥΡΩ 18

Ο ΑΠΟΥΡΩ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΛΕΛΟΎΔΙΑ!

Πριν απ' την τακτική του ανά μήνα ανάρτηση ο ΑΠΟΥΡΩ θα μοιράσει το δώρο που έλαβε απ' την καλή μας συμπλογκέρισσα, τη ΓΙΑΓΙΑ ΑΝΤΙΓΟΝΗ, την οποία βέβαια υπερευχαριστώ για την τιμή. Να το απονείμω, λέει, με τη σειρά μου σε μια δωδεκάδα μπλογκοφίλους. Ελα όμως που εδώ έχω δεκαπέντε δωδεκάδες @φίλους! Τι κάνουμε; Πάρετε όλοι, ουδείς παραπονούμενος! Να γεμίσουνε τα μπλόγκια μπλογκοδώρα! Δεν μπορώ να ξεχωρίσω, μωρέ, από τόσο καλό κόσμο που μου κάνει την τιμή να με επισκέπτεται!
Στα δικά μας τώρα. Όπως το υποσχέθηκε, επιστρέφει σεπτεμβριάτικα από τις θερινές διακοπές, σχολιάζει τα πολιτιστικά δρώμενα του καλοκαιριού (Βάτραχοι του Αριστοφάνη, Αχόρταγος του Ψαθά, βραδιά καντάδας, συναυλία ροκ), κατακρίνει τους τζαμπατζήδες και τους σαματατζήδες των εκδηλώσεων.
Κάνει πλάκα ότι δήθεν πήγε στην Ανδρο, γι αυτό και η φωτογραφία από τη γνωστή παραλία του νησιού, με τή...σκανδαλιστική ονομασία "Της Γριάς το Πήδημα"! Θυμάται ακόμη την ταλαιπωρία της εργασίας στα καπνά, ελέγχει το Δήμο για τα αναμμένα φώτα στους δρόμους μέρα-μεσημέρι, καθώς και τους συμπολίτες του που πετούν τα σκουπίδια έξω από τους κάδους απορριμάτων του Δήμου.

Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ ΣΤΟ ΧΑΡΤΟΥΜ

Οχι,δεν το επισκέφθηκε ο ίδιος ο μεγάλος ταξιδευτής, μόνο μέχρι το βορρά του Σουδάν έφτασε.
Μας επισκέφθηκε όμως για δεύτερη φορά ο Γιώργος Στασινάκης, πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη και μίλησε στην αίθουσα εκδηλώσεων των Ελληνικών Σχολείων. Τον ομιλητή παρουσίασε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Χαρτούμ Μπίλης Καραπαναγιώτης.
Ο ομιλητής αναφέρθηκε στο πολυσχιδές έργο του μεγάλου Κρητικού και στη σχέση του με την Ανατολή και τον αραβομουσουλμανικό κόσμο.
Η αίθουσα γεμάτη από τους 'Ελληνες του Χαρτούμ, Πρεσβεία, Εκκλησία, Εκπαιδευτικοί, μαθητές, ομογενείς, που παρακολούθησαν με προσοχή τον ομιλητή και την ενδιαφέρουσα συζήτηση που ακολούθησε....
Η εκδήλωση ήταν μια σπουδαία ευκαιρία να έρθει σε επαφή ο Ελληνισμός του Χαρτούμ με το έργο του μεγάλου Νίκου Καζαντζάκη.
Η διάλεξη επαναλήφθηκε στη βιβλιοθήκη του CENTRE CULTUREL FRANCAIS (CCF), στο Γαλλικό Ινστιτούτο του Χαρτούμ, στη γαλλική γλώσσα, με ταυτόχρονη προβολή σε σλάιντς της μετάφρασης στα αραβικά.
Τον ομιλητή παρουσίασε ο διευθυντής του CCF.


Εδώ η ελληνική εκπροσώπηση περιορίστηκε στον Ελληνα πρέσβη Χρίστο Καραπάνο και στο VaD βέβαια που φωτογράφιζε...

Ο Γιώργος Στασινάκης εδώ με την ευγενική διερμηνέα επί το έργον,
το ακροατήριο υποβάλλει ερωτήσεις, η συζήτηση κράτησε περισσότερο από τη διάλεξη.
Το ενδιαφέρον του ακροατηρίου για το έργο της Εταιρείας οδήγησε επί τόπου στη δημιουργία μιας προσωρινής επιτροπής, στην οποία συμμετέχει και ο υπογράφων με τις μικρές δυνάμεις του. Η μικρή ομάδα θα προσπαθήσει στα πλαίσια του εφικτού να φέρει σε επαφή τον κόσμο του Χαρτούμ με το έργο του Νίκου Καζαντζάκη.

Για τη δραστηριότητα της Εταιρείας μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της εδώ

Για το σπουδαιότερο ΄Ελληνα του 20ού αιώνα διαβάστε εδώ