ΠΈΡΑΣΕ ΚΙΌΛΑΣ ΈΝΑΣ ΧΡΌΝΟΣ!

-Μα τόσα πρωτόγνωρα που έχεις ζήσει εκεί κάτω, μπορείς να γράφεις για χρόνια και τελειωμό να μην έχουν! Πρέπει να τα μοιραστείς!
Κάπως έτσι, με μια παρόμοια προτροπή, ξεκίνησε πριν ένα χρόνο το μπλογκοταξίδι μου. Μαζί μου ακολούθησε κι ένας άλλος παλιός γνώριμος, ο ΑΠΟΥΡΩ, αταξίδευτος αυτός μέχρι τότε, κι ήρθε κι έδεσε το γλυκό!
Στρώθηκα λοιπόν κάτω κι έμαθα (τι έμαθα δηλαδή,τρίχες!) ο...αγράμματος να χρησιμοποιώ κάπως τον υπολογιστή, καινούριο κοσκινάκι μου και πού να σε κρεμάσω, έχω κάνει γκάφες και γκάφες ο ανίδεος πληκτρολόγος!! Τέλος πάντων σιγά-σιγά πληθύναν οι συνταξιδευτές, γνώρισα πλήθος εκλεκτών συνιστολόγων, έμαθα πολλά, συνεχίζω, εξακολουθώ να μαθαίνω, το Ιnternet για μένα ήταν η...Αποκάλυψη, μια παγκόσμια βιβλιοθήκη, τρέχω και δεν προλαβαίνω, μπορείτε να φανταστείτε πώς ένιωσα όταν πληκτρολόγησα στην αναζήτηση μισό στίχο ενός ποιήματος και κατέβηκε ολόκληρο το ποίημα!
Για πρώτη φορά ένιωσα ότι δεν έφυγα μακριά απ' το σπίτι μου, η τακτική, εύκολη, καθημερινή επικοινωνία με τους δικούς μου ανθρώπους άμβλυνε σε μέγιστο βαθμό την έννοια της απόστασης και της απουσίας. Ούτε μπορούσα να διανοηθώ πριν από χρόνια ότι η...χάρη μου θα έφτανε από Καναδά σε Νέα Ζηλανδία κι από Λονδίνο σε Γιοχάνεσμπουργκ.
Εκατό και πλέον αναρτήσεις, τριάντα χιλιάδες παρά κάτι επισκέπτες, πλήθος σχολιαστών, εκατόν εξήντα περίπου λαμπροί συνιστολόγοι (δεν το λέω για φιλοφρόνηση) πάνε κι έρχονται στο μπλογκ σχολιάζοντας, πάω κι έρχομαι κι εγώ στα δικά τους ιστολόγια, μου φαίνεται πως δημιούργησα μια καλή παρέα συνομιλητών, με το χιούμορ μας, με τον ωραίο μας χαβαλέ, με τη διάθεση να πάρουμε τα σοβαρά στ' αστεία και τ' αστεία στα σοβαρά, αλλιώς δε βγαίνει, βρε αδερφέ!
Σας υπερευχαριστώ όλους, το ταξίδι συνεχίζεται...
Αντε να λύσουμε..., όπως τραγουδάει ο συνονόματος και συνομίληκος, ο άλλος Βασίλης!

ΥΓ1.Θερμές ευχαριστίες στο αγαπημένο όλων μας skouliki για την όμορφη κάρτα που στολίζει την επετειακή ανάρτηση!

ΥΓ2.Τελευταίως η συλλογή των βραβείων μου εμπλουτίστηκε από τα βραβεία φαντασίας και αξιαγάπητου μπλογκ, τα οποία ειχαν την ευγενική καλοσύνη να μου απονείμουν πολλοί@φίλοι συμπλογκεραίοι. Πρέπει, λέει, να το απονείμω και γω με τη σειρά μου σε @φίλους που εκτιμώ. Μα πώς να επιλέξεις από εκατόν εξήντα περίπου συνιστολόγους που σε διαβάζουν και τους διαβάζεις; Για όλους σας λοιπόν εδώ τα καλά βραβεία, όλοι τ' αξίζουμε, όσοι ασχολούμαστε με το άθλημα, πολύ περισσότερο οι αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου, που έχετε το κουράγιο να συντροφεύετε το VaD στο μακρινό ταξίδι του...

ΣΤΗΝ ΨΑΡΑΓΟΡΆ ΤΟΥ MORANDA

Δίπλα στο Νείλο,στην περιοχή Μoranda του Ομντουρμάν. Παλιότερα λειτουργούσε δίπλα στο ποτάμι,στην αμμουδιά, απλωμένα τσουβάλια και πάνω τους τα ψάρια, η μύγα σύννεφο,


τώρα λειτουργεί σε πιο οργανωμένες εγκαταστάσεις, πιο καθαρές.
Εδώ ο βασικός προμηθευτής μαςκαι η πραμάτειά του. Φρεσκότατα ψάρια, ημέρας, κάθε μέρα ό,τι δεν εχει πουληθεί μέχρι να κλείσει η αγορά, διοχετεύεται στις ψαροταβέρνες της γύρω περιοχής.
Τα ψάρια στα δεξιά της φωτογραφίας είναι τα "ίγκελ", νοστιμότατα, τα ψάρια με τα μουστάκια λέγονται "χασούμ μπανάτ" (το στόμα των κοριτσιών!), δεν έχουν ιδιαίτερη νοστιμιά. Υπάρχουν κι άλλα είδη ψαριών, όπως το "μπούλτι", το κεφαλόπουλο του Νείλου (ξεχωριστή ψαρόσουπα) με πολλά αγκάθια, ενα είδος ποταμίσιας αθερίνας (δεν τη δοκιμάσαμε) και άλλα που δεν αξίζουν ιδιαίτερη αναφορά. Δεν πρόλαβα να φωτογραφίσω ένα μουγκρί του Νείλου πελώριο, μήκους δύο μέτρων, το είχαν ήδη κόψει σε φέτες.Αφού διαλέξουμε τα ψάρια μας και παζαρέψουμε την τιμή, η οποία ανεβοκατεβαίνει ανάλογα με την εποχή, κατευθυνόμαστε σε παραδιπλανούς πάγκους όπου αναλαμβάνουν επαγγελματίες καθαριστές, καλλιτέχνες στο είδος τους και το ψάρι-φιλέτο είναι έτοιμο σε δυο λεπτά.

Οι πάγκοι δεν τους χωράνε όλους, έτσι ορισμένοι ασκούν την τέχνη τους καταγής.


Για τους αργόσχολους σερβίρεται καφές στο ύπαιθρο.
Τώρα θα μου πείτε, τι δουλειά έχει ο γάιδαρος στην ψαραγορά;Μα φυσικά "Εκτελούνται Μεταφοραί"!
Και τα πουλιά του Νείλου αναμένουν το μερίδιό τους από τα ψάρια.

Ο Νείλος ανήκει στα πουλιά του και στα ψάρια του ,αλλά προσφέρει και στους ανθρώπους πλούσια τα ελέη του...

ΥΓ. Η ανάρτηση αποτελεί μικρή συνεισφορά στις διατροφικές συνήθειες της καλής@φίλης Skouliki.

HABOOB

Χαμπούμπ στη γλώσσα των ντόπιων, το χαμπούμπι στη γλώσσα των Ελλήνων του Χαρτούμ, ο άνεμος της ερήμου. Υψώνεται τις ζεστές μέρες, πνίγει τον τόπο στη σκόνη, η ορατότητα στο ελάχιστο, σαν να βρίσκεσαι μέσα σε ομίχλη.
Αυτή την εικόνα βλέπαμε πριν δυο χρόνια περίπου, όταν σηκώθηκε το πιο άγριο χαμπούμπι στα τελευταία πενήντα χρόνια, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ντόπιων.Δε βλέπαμε τίποτα μπροστά μας πέρα από τα τριάντα μέτρα!Είναι η μόνιμη έγνοια μας όταν πρόκειται να αναχωρήσουμε τον Ιούνιο, μη σηκωθεί χαμπούμπι,σ'αυτή την περίπτωση δεν προσγειώνεται αεροπλάνο στο αεροδρόμιο του Χαρτούμ με τίποτα! Ευτυχώς φέτος όλα πήγαν καλά,παρ'όλο που την προηγούμενη της αναχώρησης είχε χαμπούμπι.

Εικόνες από χαμπούμπι,μέσα απ' το σχολείο.


Σε λίγο θα καλύψει το χώρο της πισίνας.
Πρωινό χαμπούμπι κρύβει τον ήλιο.
Αl haboob jay! (το χαμπούμπι έρχεται),
κι όπου νάναι θα σκεπάσει την αυλή του σχολείου.
ΥΓ. Η πρώτη φωτογραφία είναι από το Google Earth.

ΑΠΟΥΡΩ 12

Αγιάννα, το ξωκκλήσι της Αγίας Άννας, πανέμορφο τοπίο, εκεί κάνουν Πρωτομαγιά πολλοί συγχωριανοί. Η φωτογραφία ειναι του μικρού συμπλογκίτη ΓΚΕΚΟΎΔΙ, τον οποίο βέβαια θερμά ευχαριστώ!

Δεν τον ξεχάσαμε, κομμάτι του εαυτού μας, πώς να τον απαρνηθούμε!
Εδώ ειναι πάλι,να μας τα πει με το δικό του τρόπο.
-Ναυαγοσώστης στο κολυμβητήριο, πρωτομαγιά στην Αγιάννα (πανέμορφη περιοχή με ξωκκλήσι), το διαφημιστικό του Κολινδρού το οποίο εξέδωσε τότε ο Δήμος, η κατηφόρα της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αναγέννησης,"έτσι μετρούν τα κιλά" οι ευτραφείς, αναζητώντας την ταυτότητα του ΑΠΟΥΡΩ, ανεμιστήρας στο κεφάλι για δροσιά(!!!), είναι τα θέματα που απασχόλησαν το συντάκτη της στήλης.

ΣΑΟΥΊΡΜΑ

Ο γύρος, όχι από χοιρινό βέβαια, δεν πειράζει, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα εκεί κάτω! Από μοσχάρι ή από κοτόπουλο, με όλα του τα μπαχάρια και τα συνοδευτικά, είναι νοστιμότατος, προπαντός όταν είναι φκιαγμένος από τα χέρια ενός Έλληνα φίλου, στο μαγαζί του οποίου τραβήξαμε τη φωτογραφία.
Αυτονόητο είναι ότι δε θ' αγοράσουμε γύρο απ' όπου νάναι, καλό είναι να φυλαγόμαστε κιόλας, άλλωστε και στην Ελλάδα απορρίπτουμε λογικά φαγάδικο που δε μας γεμίζει το μάτι.

ΥΓ. Αφορμή για το θέμα μας έδωσε η @φίλη Σοφία απ' το Λονδίνο, γι' αυτό της αφιερώνουμε την ανάρτηση.

ΑΜΠΕΤΕΙΟΣ ΣΧΟΛΉ

Το Ελληνικό Γυμνάσιο-Λύκειο Κα΄ί΄ρου,εικόνα από παλιότερες εποχές.Ενα πανέμορφο κτίριο,όπου στεγάζονται όλα τα σχολεία. Εδώ και οι πολύ περιποιημένοι ξενώνες στους οποίους φιλοξενηθήκαμε, ευγενική προσφορά της Ελληνικής Κοινότητας Κα΄ί΄ρου.



Στην προσφορά φιλοξενίας περιλαμβανόταν και πλούσιο πρωινό.
Δεν ανταμώσαμε για πολύ με όλους τους φίλους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά του σχολείου, γιατί την επόμενη μέρα αναχώρησαν για τη δική τους εκδρομή στο Σινά.
Προλάβαμε όμως να παρακολουθήσουμε για λίγο την πρόβα της θεατρικής παράστασης στην οποία συμμετείχαν εκπαιδευτικοί των σχολείων.
Ορθόδοξος ναός στην πίσω πλευρά των σχολείων.
και εικόνες βγαλμένες από τα μυθιστορήματα του Ναγκίμπ Μαχφούζ και τις Ακυβέρνητες Πολιτείες του Στρατή Τσίρκα.

Εδώ τελειώνει η σειρά των αναρτήσεων που ήταν αφιερωμένες στην Αιγυπτο, πολύ σας παίδεψα, χαρά στην υπομονή σας...

ΧΑΝ ΑΛ ΧΑΛΊΛΙ

Την τραγούδησε ο Αλκίνοος,

ε, είπαμε και μεις να την επισκεφθούμε! Η αγορά του Αλ Χαλίλι.
Απαραίτητη τουριστική ατραξιόν για τον επισκέπτη του Κα΄ί΄ρου.


Εδώ απολαύσαμε το καφεδάκι μας.
Τα απαραίτητα ψώνια και παζαρέματα,τα μάτια σας ορθάνοιχτα,εχουν το νου τους να σας κατακλέψουν με οποιοδήποτε τρόπο παρά να πουλήσουν!
Αγόρασα τρία-τέσσερα μπιχλιμπίδια ευτελούς αξίας, τα εβαλε ο πωλητής σε μια σακούλα, και όταν μετά άνοιξα τη σακούλα, είχε μέσα μόνο ένα μπιχλιμπίδι!!!Ποικιλία ναργιλέδων, δεν υπάρχει λόγος ν'αγοράσετε από κει, στην Ελλάδα τους βρίσκετε παντού και σε φθηνότερες τιμές.
Ολα τα τσαμασίρια επικεφαλής!
Μπρούντζινα,τενεκεδένια, επάργυρα, επιχρυσωμένα, όλα στη φόρα.
Εικόνες μέσα από καταστήματα.

Ενα από τα πολλά στενάκια.
Η μικρή Κλεοπάτρα.
Και το τζαμί στην πλατεία.

Και η κατάληξη στο πολύ καλό εστιατόριο "Ναγκίμπ Μαχφούζ", μέσα στην αγορά, όπου όμως δε σερβίρανε μπίρα.