SAI

Στο νησί SAI, ανάμεσα στο δεύτερο και τον τρίτο καταρράκτη του Νείλου,
"σκάβουν" ο Αλέξανδρος
και η Ενριέτα .
Τμήμα του χώρου ανασκαφής
και ευρήματα...

Το βοηθητικό συνεργείο εν δράσει...
Και το μυστήριο τοπωνύμιο...
Μέρος των ευρημάτων
και εικόνες εκτός προγράμματος,
σκαρφαλωνοντας στη φοινικιά,το λευκότερο λευκό,
εκτελούνται μεταφοραί εντός της ερήμου,
σσσσσσ, νυστάζω....
Οι φωτογραφίες είναι απο το μπλογκ του Αλέξανδρου (κλικ εδώ),
επισκεφθείτε το, αξίζει...

Αλέξανδρε, αν κάπου έκανα λάθος, διόρθωσέ με...

Χαρτούμ τέλος, αλλά...

Όπως θα έγινε αντιληπτό από τους φίλους αναγνώστες εδώ και καιρό, 

το Χαρτούμ τελείωσε για μας, αλλά δεν μπορούμε σε καμιά περίπτωση να το διαγράψουμε...ένα κομμάτι απ' τη ζωή μας δεν μπορεί να φύγει ποτέ απ' το μυαλό...εκεί αφήσαμε φίλους, άλλοι φίλοι έφυγαν νωρίτερα από μας, απλωμένοι πια σ'όλη την ελληνική επικράτεια...εκεί αφήσαμε το σχολείο που τόσο αγαπήσαμε...       

 

Σ'αυτό το σχολειό προσφέραμε με τις λίγες μας δυνάμεις, 

εδώ κάναμε τα λάθη μας, 

με διάθεση αυτοκριτικής δε διεκδικήσαμε ποτέ το αλάθητο...

...εκεί αφήσαμε τα παιδιά που τόσο αγαπήσαμε...

ε

 

...στιγμές που δεν ξεχνιούνται...

 

..η Ατσιόλ...

 

 ...ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος...

....η πισίνα του Συλλόγου

...το χαμπούμπι

 

και οι συνέπειές του ...

 

...ο Νείλος...

 

 

 

...οι σκηνές της καθημερινότητας...

 

...ο προσωπικός ράφτης μας...

 

...η έρημος...

 

..το ηλιοβασίλεμα στο Νείλο...

 

...και...και...και....ατέλειωτες εμπειρίες, πολλές τις καταγράψαμε εδώ,

οι υπόλοιπες περιμένουν τη σειρά τους στο αρχείο των αναρτήσεων, 

μη φύγετε λοιπόν, έχει κι άλλο Χαρτούμ...

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ ΤΑ ΝΕΡΑ

Εικόνες από τα χειμωνιάτικα Τρίκαλα....
Ο Νικολάκης που κατουράει, από τα χαρακτηριστικά σήματα κατατεθέντα της πόλης.Οι βουνοκορφές του Κόζιακα χιονισμένες...
Ο Ληθαίος και τα υδρόβιά του...
Ο δρόμος με τις πορτοκαλιές....
Εικόνα βγαλμένη από ταινία του Αγγελόπουλου...
Ο σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης...
Διατηρημένη μηχανή και βαγόνια
του 1908, διαφημίζεται ως εκθεσιακός χώρος, αλλά τα βαγόνια ήταν κλειδωμένα...
και το εμπνευσμένο σύνθημα, που χάρισε τον τίτλο στην ανάρτηση...
Μόνο που ο συνθηματογράφος δεν πρέπει να είναι Τρικαλινός,
αλλιώς θα έγραφε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥ ΆΣΠΡΟΥ ΤΑ ΝΕΡΑ!
(Για τους ντόπιους ο Αχελώος είναι ο Άσπρος ή Ασπροπόταμος)

ΥΓ. Η ανάρτηση αφιερωμένη σε όλους τους Τρικαλινούς μπλογκοφίλους...