Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

ΛΟΥΤΡΑ ΠΟΖΑΡ - 2011

Η πρώτη ταξιδιωτική αναφορά του ιστολογίου μας πριν τρία χρόνια (κλικ εδώ),
αυτή τη φορά απολαύσαμε τον όμορφο τόπο με ημερήσια εκδρομή.
Οι καταρράκτες, τα νερά,



η θέα από τις πεζογέφυρες,











το πράσινο,

η πισίνα, αριστερά το ζεστό νερό, δεξιά το κρύο,
και η μαγεία...θερμά νερά
και κρύα...

και η αποθέωση του νεοέλληνος (εδώ κάνουμε την αυτοκριτική μας!), κάντε κλικ στην εικόνα, για να απολαύσετε το γνήσιο νεοέλληνα Vad σε όλο του το μεγαλείο! Το αυτοκίνητο της παρέας εχει μετακινηθεί, όχι μόνο του βέβαια, αλλά με τον οδηγό του, για ψώνια κι ο Vad έχει απλώσει την πολυθρόνα του στο χώρο, για να μη χάσουμε το πάρκινγκ!!!
Κι ο καφές στο ύπαιθρο, οινόπνευμα και βαμβάκι...
Το κατόρθωμα που ακολουθεί ανήκει στον έτερο νεοέλληνα της καλής παρέας, ήθελε τον καφέ του διπλό, αλλά επειδή δε διαθέταμε μεγάλο φλιτζάνι, αρκέστηκε στο να τον πιει σε δυο μικρά φλιτζάνια και δυο νερά παρακαλώ!!!
Φυσικά αξιοποιήσαμε τα κρύα τρεχούμενα νερά, για να διατηρήσουμε δροσερό
το δικό
μας πόσιμο νερό... όχι, καρπούζι δεν είχε το μενού, παράλειψη...
Και η καλή νεοελληνίδα κυρία (όχι, δεν ήταν της παρέας), που μας ξεπέρασε σε νεοελληνική επινόηση, μπροστά στο δικό της κατόρθωμα δε φτουράμε, τα κατορθώματά μας δεν πιάνουνε μπάζα! Με την πολυθρόνα του σκηνοθέτη εντός του ρύακος απολαμβάνει τα δροσερά νερά!!!
Λουτρά Πόζαρ, ένας τόπος πανέμορφος και πρωτόγνωρος, δεν τον χορταίνεις, οπωσδήποτε θα τον επισκεφτούμε και πάλι...

Για το Πόζαρ δείτε εδώ.

Κι ένα βιντεάκι, όχι δικό μου φυσικά...



ΥΓ.
Η ανάρτηση αφιερώνεται στον καλό @φίλο zouri, για να θυμάται ότι η πατρίδα του ειναι εδώ και όχι στην Πλατεία...

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011

KHARTOUM AMERICAN SCHOOL (KAS) -2011

Επισκεφθήκαμε και φέτος, όπως και πέρυσι (κλικ εδώ),
το ετήσιο παζάρι του σχολείου.
Στον αθλητικό χώρο δεν παρακολουθήσαμε φέτος αγώνες πάλης,
όμως περιδιαβήκαμε στους πάγκους με τα "μπιχλιμπίδια",





τα παραδοσιακά διακοσμητικά,

τις ψάθινες δημιουργίες,
τα πολύχρωμα,



θαυμάσαμε τους πίνακες της δικής μας Μαρτίνας (κλικ εδώ)

για να καταλήξουμε στην υπαίθρια ψησταριά,
ως γνήσιοι νεοέλληνες πανηγυριτζήδες!!!

Κυριακή 7 Αυγούστου 2011

ΧΑΣΚΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ VAD

Η βόλτα μας στον παραλιακό δρόμο της Καλαμαριάς (κλικ εδώ) είχε και τα απρόοπτά της. Στο διάβα του περιπατητή εμφανίστηκε ντόπερμαν χωρίς κολάρο, άρα λογικά αδέσποτο (πώς εγκαταλείπουν τέτοια σκυλιά στο δρόμο;), ο vad κράτησε την ψυχραιμία του, ο κύριος αδέσποτος τον αγνόησε επιδεικτικά, η πρώτη ψυχρολουσία παρήλθε,αλλά ακολούθησε η δεύτερη, όταν μέσα από παραθαλάσσια καφετερία εμφανίστηκε χάσκι μετά κολάρου, γαυγίζων αγρίως εναντίον του περιπατητή. Αγρίευε ο...χάσκις, υποχωρούσε σταδιακά ο vad με μέτωπο προς τον αγριεμένο, αλλά ο σκύλος δεν έλεγε να σταματήσει, αγρίευε εκείνος, του ανταπέδιδα την αγριάδα, υποχωρούσε, ξανάρχιζε, ώσπου απομακρύνθηκα προφανώς από το ζωτικό του χώρο και τότε σταμάτησε. Φυσικά δεν είχα την ψυχραιμία να τον φωτογραφίσω ούτε από μακριά και φρονίμως ποιών αποχώρησα.
Εχω μεγαλώσει στα χωράφια, έμαθα να αντιμετωπίζω τσομπανόσκυλα (ελληνικός ποιμενικός είναι η σύγχρονη ονομασία της ράτσας), αλλά ομολογώ ότι με το χάσκι τρόμαξα, πρώτη φορά βρέθηκα μπροστά σε τέτοιο σκυλί, δεν ήξερα πώς θα αντιδράσει.Αν ήταν τσομπανόσκυλο, νομίζω πως θα τα κατάφερνα θαυμάσια.
Θυμάμαι το απίστευτο, δωδεκάχρονο παιδί ήμουν, με βάλανε στη μέση άγρια τσομπανόσκυλα και παρ' όλο που δε φημίζομαι για την ψυχραιμία μου, δεν τό 'βαλα στα πόδια, έμεινα ακίνητος (έτσι μου είχαν μάθει), τα σκυλιά στάθηκαν γύρω μου, προφανώς ικανοποιημένα που εξουδετέρωσαν τον καταπατητή του χώρου τους, δεν ήθελαν τίποτα περισσότερο αρκεί φυσικά να μην το κουνούσα ρούπι απ' τη θέση μου και βέβαια φώναξα τον τσομπάνο, βγήκε ο άνθρωπος έξω απ' το μαντρί, μάζεψε τα σκυλιά, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στο μικρό τότε vad να αποχωρήσει. Δεν παριστάνω τον ήρωα, τρόμαξα και μάλιστα πολύ, απλώς εφάρμοσα όσα μου είχαν μάθει κι έπασαν, δεν ξέρω πάντως αν τώρα θα είχα την ψυχραιμία να εφαρμόσω το ίδιο κόλπο, δοκιμάστε το εσείς και θα μου πείτε...

Και για να επανέλθω στο χάσκι, πείτε μου αν κάπου έκανα λάθος, δεν ξέρω, μα είχα χρόνια να βρεθώ μπροστά σε τόσο επιθετικό σκυλί.

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

Martina Anagnostou

Μαρτίνα Αναγνώστου, Ελληνίδα ζωγράφος, ζει στο Χαρτούμ εδώ και ένα χρόνο.Ο Vad δεν κατέχει από ζωγραφική, το έχει δηλώσει κατ'επανάληψιν, καλεί όμως τους μπλογκοφίλους που ενδιαφέρονται για την Τέχνη, να εκφράσουν την άποψή τους...








Για τη Μαρτίνα και την καλλιτεχνική διαδρομή της δείτε περισσότερα στην ιστοσελίδα της (κλικ εδώ)