Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

ΡΟΛΟΓΙΩΝ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΝΕΜΕΝΕΣ




Ρολόι στο χέρι, είδος πολυτελείας για τα νεανικά μας χρόνια, φοιτητής
πια πρέπει να πρωτοφόρεσα ρολόι, δε θυμάμαι πότε ακριβώς...
Στο γυμνάσιο ρολόι φορούσαν δυο-τρεις συμμαθητές, παιδιά μη αγροτικών οικογενειών, οι άλλοι μέσα στη φτώχεια μας ούτε στ' όνειρό μας...
-Εκείνη την εποχή, για να φορέσουμε κάτι ξεχωριστό, περιμέναμε το δέμα
απ' την Αμερική. Αδέρφια κι ανίψια του παππού έστελναν συχνά τέτοια δέματα.
Μέσα στο δέμα έβαζαν ένα-δυο καινούρια πράματα κι από και και πέρα ό,τι τους περίσσευε.Για μας όμως ήταν μάννα εξ ουρανού, στιλό, μολύβια,
ξύστρες, σβήστρες, ένα νεανικό μπουφάν με χρώματα και καρεδάκια καουμπόικα, παντελόνι τζιν, στη δεκαετία του '60 αγαθά πολυτελείας, παντελώς άγνωστα σε μας.
Στο τελευταίο δέμα που θυμάμαι, είχε μέσα και μια δεκάδα "ωρολόγια χειρός"! Πασχαλιά στο σπίτι μας! Ελα όμως που δε λειτουργούσε κανένα! Τα κουρντίζαμε
από δω, τα γυρίζαμε από κει, βρε τα βγάζαμε στον ήλιο, βρε στ' απόσκια,
βρε στ' ανήλια, "τ' είχαν τα έρμα και ψοφούσαν", τίποτα! -Θα τα πάμε στον κυρ Θωμά, είπε ο πατέρας, κι ο κυρ Θωμάς, εμπειρικός ρολογάς, απεφάνθη: -Όλα είναι χαλασμένα, βάλτε τα σ'ένα δέμα και στείλτε τα πίσω!
Θα περίμενε κανείς ότι θα απογοητευόμασταν σφόδρα! Όμως όχι, δε στενοχωρηθήκαμε, σε μια εποχή που στερούμασταν βασικά πράγματα, δεν υπήρχε χώρος για τέτοιες απογοητεύσεις.

-Ο ήρωας της ιστορίας μας, παιδί μιας άλλης εποχής και τούτος, είδε σ' ένα ΡΟΜΑΝΤΖΟ "συμπληρώστε το κουπόνι και θα σας στείλουμε το ρολόι που βλέπετε μόνο με 50 δραχμές". Πείθει λοιπόν τον πατέρα του, συμπληρώνει το κουπόνι, έρχεται το ρολόι, ο μικρός φίλος μας το φοράει καμαρωτός στο σχολείο, την ίδια μέρα χιονίζει ασταμάτητα στο χωριό, ο πιτσιρίκος κατεβαίνει για χιονοπόλεμο φορώντας το ρολόι και όπως τινάζει το χέρι του για να πετάξει μια χιονόμπαλα ("μάπα" στο ιδίωμα του ΑΠΟΥΡΩ), κόβεται το λουράκι του ρολογιού, πέφτει στον πάγο το ρολόι και γίνεται κομμάτια! Μπορούμε να φανταστούμε την απογοήτευση του μικρού μας φίλου, ακόμα και τώρα που μου αφηγήθηκε την παιδική ανάμνηση τον έπιασε το παράπονο κι έκλεισε την αφήγησή του με τη φράση "όπου φτωχός κι η μοίρα του"...

-Πάλι στη δεκαετία του "60, ο ξενιτεμένος αδερφός από τη Γερμανία έστειλε ένα ρολόι στον αδερφό του, έναν συμπαθέστατο άνθρωπο με ελαφρά νοητική στέρηση, κι εκείνος έβγαινε στην πλατεία, στην Αγορά του ΑΠΟΥΡΩ, και δείχνοντας το ρολόι έλεγε με καμάρι: -Του βλιέπ'ς αυτόια; Η αδιρφόζουμ μι τό 'στειλιν, απ' τ' Γιρμανία!!!

Σήμερα ποιος δένεται έτσι μ' ένα ρολόι; Ποιος δείχνει στη φόρα το χρυσό ρολόι του; Μα φυσικά ο ένας και μοναδικός, ο Γιώργος Μάγκας!
Απολαύστε τον!



ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ ΨΗΦΟΘΗΡΙΚΟΝ
Όποιος ψηφίσει σήμερα τον ΑΠΟΥΡΩ, κερδίζει μια βόλτα καβάλα στο γάιδαρο! Με τρεις ψήφους την ημέρα οι βόλτες γίνονται εξαπλασιάζονται! Κι αφού σας έπεισα με την προεκλογική μου προσφορά, πάτε τώρα για την ψήφο εδώ, πάρτε και την ευχή μου, "χαϊρι να δείτε"!

35 σχόλια:

  1. Στν 6η στήλ δε βγαίνουν κουτάκια, θα χάσου ντ καβαλίκα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποιος δένεται ψυχολογικά με το ρολόι του; Εγώ! Έχουμε περάσει τόσα πολλά πράγματα μαζί που το βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο να το αποχωριστώ. Εκείνο μου δείχνει την ώρα κι εγω το προσέχω, ώστε να με εξυπηρετεί. Ακόμα και να χαλάσει διά παντώς, δεν πρόκειται να το πετάξω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οτι μου κουβάλαγε ο ναυτικός πατέρας, ήταν το καλύτερο!
    Βρήκα προχθές που κατέβηκα στην αποθήκη, το πρώτο του 76 με μαύρη οθόνη που άναβε όταν πάταγες το κουμπάκι-κουρδιστήρι. Ντίτζιταλ, του τότε... κι όμως τόχω ακόμη φυλαγμένο. Με μπαταρία ναιιιι!

    Είχα ρολόι πριν μάθω την ώρα, και ήταν η αφορμή αυτή. Στα 15 την έμαθα.
    Δεν έχω αποχωριστει ποτέ κανένα απο αυτά τα ρολόγια. μένουν στα ντουλάπια να πιάνουν τόπο.
    Με όλα τα πράγματα μου είναι δεμένη και δεν πετώ τίποτα.. εξ ου και η προσονυμία....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είχαμε και εμείς τα τυχερά μας!
    Από το Αμέρικα!
    Το τι κάλτσα νάυλον και αποφόρια που καμαρώναμε δεν λέγεται!
    Ρολόι φόρεσα στην 6η Γυμνασίου!
    Ακόμα το θυμάμαι με το φαρδύ λουρί που ήταν μόδα στα κορίτσια!

    ΑΠΟΥΡΩ ΔΑΓΚΩΤΟ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. αμερικάνικη βοήθεια που λένε,ήταν τα δέματα...
    εγώ τα λατρεύω τα ρολόγια!!
    καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ έβλεπα την ώρα στο ρολόι
    του Παππού!
    Απ αυτά με την αλυσίδα που
    μπαίνουν στο τσεπάκι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. εδώ τωρα θα πω οτι χρησιμοποιείς αθέμιτα μέσα για την αρπαγη ψήφων.......ακου με τον κυρ μεντιο βόλτα.....ετσι πάμε για την εξουσία...χαχαχα....να σαι καλά...ωρολόγιο δεν ειχα ποτέ όταν μεγάλωσα μετα δεν τα πήγαινα με την ωρα καλά.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εύρηκα,εύρηκα μες την μαύρη νύχτα......... το κουτάκι... και την μπουμπούνισα την ψήφο μου!
    Κάπως έτσι πρέπει να ακούστηκε και ο Αρχιμήδης όταν πετάχτηκε γυμνός από το μπάνιο και φωνάζοντας εύρηκα-εύρηκα ανακάλυπτε τον νόμο της άνωσης(αν και κάποιοι κακεντρεχείς υποστηρίζουν ότι απλώς βρήκε το χαμένο σαπούνι).
    Εγώ σαπούνι δεν βρήκα σου ορκίζομαι.Μόνο το κουτάκι!
    Μια χαρά τα πας καλέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εγώ πάλι δεν δενόμουν ούτε μ'ενδιάφεραν ούτε ρολόγια ούτε κοσμήματα.

    Τότε το ρολόι ήταν για τα παιδιά άπιαστο όνειρο?
    Υπάρχει άραγε κάτι που να'χει την ίδια αξία για τα παιδιά που τα'χουν όλα??


    Το'χεις βάλει αμέτι μου χαμέτι να βγείς πρώτος χαλάλι σου!
    Δεν πιστεύω να μην τηρήσεις την υπόσχεση!
    Κάθε φορά και άλλα μας τάζεις:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. πάς για βουλευτής ? καλησπέρα Βασίλη !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Χαχαχαχαχααα γέλασα πολυ΄ που το βάζατε στον ήλιο,στον ίσκιο, τίποτα :-)
    Ποτέ κανένας δεν μου έστειλε κάτι απο το εξωτερικό. Δεν είχαμε ουτε εναν μετανάστη εκτός χώρας, τίποτα, ουτε καν μακρινό ξάδερφο.
    Αν είχαμε, πολλά θα ήταν αλλιώς, πιστεύω.
    Οσο για το ρολόϊ, δένομαι υπερβολικά με αυτό. Καλύτερα να ειμαι γυμνός παρά να μη φοράω ρολόϊ.

    Είχα κι εγω ενα σαν αυτο της Τσεριζούνας με μαύρο τζάμι που πάταγες κουμπί κι άναβε. Σούπερ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. AMANTA μου,κια μενα μου κανει νουμερα,κάνω υπομονη και ανοίγει,
    θα σου δώσω οδηγίες σε λιγο απ'το fb,μη στινουχουργιέσι,δεν τ'χάν'ς
    ντ καβαλίκα μι τίπουτας:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ΚΑΝTHAROS,άλλοι δενονται με τα ζωντανά,αλλοι με τα αντικείμενα,άλλοι με τα..Αρειανά και δεν ξεκολλάμε με τίποτα:)),ανθρωπινο ειναι να δενεσαι με ό,τι αγαπάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Zouzouna,δεν τα πετάς,μόνο τα μοιράζεις:))
    Πότε με το καλό θα κληρωσεις ρολόι;:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Γιαγιά Αντιγόνη μου,"τα τσεκ απ'την Αμερική σε βγάζουν παλικάρι!"
    τραγουδούσε ο Βαμβακάρης καποτε,πάντως εμας μας βοηθησαν τα αμερικανοσόγια,τα χάλια μας ειχαμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. christina μου,κι άλλη λάτρης ρολογιών;Αντε,εμπρός για συλλογο;

    Καλή σου μέρα,καλό Σαββατοκύριακο εύχομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Frezia,α,τα ρολόγια τσέπης,
    τα κυριλέδικα εκεινης της εποχής,συλλεκτικά κομμάτια πια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. homemade,και που να δεις τι θα μοιράσω σε λίγο στο fb!:)
    -Δε δένομαι,αλλά και δεν το βγάζω απ'το χέρι μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. xristin μου,σ'ευχαριστω πολύ,
    ξαναμπουμπούνισέ την και σήμερα!
    Ναι,βρε,καλα τα παμε,περάσαμε το διακοσάρι:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. zoyzoy,Αρμενακι,ούτε στ΄όνειρό μας ρολόι τότε!
    -Δεν τάζω τίποτα,μόνο προσφέρω!
    Ο λόγος μου συμβόλαιο!:))
    -Το πήρα "πατριωτικά" απ'τη στιγμη που βρεθηκα σφήνα ανάμεσα στα επαγγελματικά μπλογκ,ενας ερασιτεχνης μπλογκερ,που κανει το κεφι του,όπως όλοι μας εδω μεσα,και λεω,μπορούμε όλοι μαζί να τους τη βγούμε τους επαγγελματίες του μπλογκοχώρου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. MINIMARKET,βουλευτής εγώ;;;
    Για...γιαούρτωμα μ'εχεις;:)))
    -Ετοίμασέ μου επιτροπή υποδοχής,
    σας ερχομαι...

    Καλημέρα στο Ληθαίο,θα τον χαιρετισω από κοντά σε μια βδομάδα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. tzonakos,α,προφανως ο τόπος σας ήταν πλούσιος,αφου δε φευγανε οι κατοικοι για μεταναστες... εξ ού και τα φανταχτερά ρολόγια:)
    -Τσεριζούνα!!!Καλό:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Από εικοσηέξη εγγόνια που
    είχε ο Παππούς, σε ποιανού
    τη συλλογή να πάει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Frezia,να το κόβατε σε εικοσιέξι κομμάτια:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Το πρώτο μου ρολόϊ, με μπρασελέ παρακαλώ, που μου το έστειλε ένας θείος μου από την Αμερική, είχε κακή κατάληξη. Μανιώδης ερασιτέχνης ψαράς από μικρός, μια μέρα που γύριζα την πετονιά να την πετάξω, φεύγει μαζί της και το ριλόϊ στη θάλασσα. Από τότε φοράω ρολόϊ στο δεξί. Ευχές VAD.Για περισσότερες, στο Χριστουγεννιάτικο blog μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Δηλαδή επειδή άργησα μια μέρα θα χάσω τη βόλτα με το γάιδαρο;
    Μία φορά ανέβηκα πριν χρόνια στη Σαντορίνη και ο ιδρώτας από τα καπούλια του έκανε το sleeping bag για κλάματα. Πού να κοιμηθώ το βράδυ...
    Α ναι για ρολόγια μιλάμε.
    Ρολόγια κυκλοφορούσαν πολλά στο σπίτι από τα μικράτα μου,
    ας είναι καλά ο ταξιδιάρης θείος χμ, πρέπει να κάνω αναφορά στο τότε.

    Εγώ σε ψηφίζω, εσύ θα πεις καμιά καλή κουβέντα ή τζάμπα δουλεύω και για σένα;
    Έπεσες με τα μούτρα στη ψηφοθηρία και μας ξέχασες:(

    Άντε με τη νίκη:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Για να μην πούμε και για την άλλη πονεμένη ιστορία του έρμου ρολογιού του blog σου που μάτια έχει και μιλιά δεν έχει, το συνεπέστατο όλων, αφού αυτές τις δυο φορές τις λέει σταθερά σωστά από καταβολής e-κόσμου :) Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Dinos-Art,Θεία Δίκη!:))Εκεινη την εποχή να φοράς τετοιο ρολόι!!!
    -Ερχομαι....

    Καλές Γιορτές ευχομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Τhalassenia μου,μη μου στενοχωριέσαι,
    εσύ ειδικά θα εχεις μερίδιο σε όλα:)
    -Α,Σαντορίνη,πάνε τριάντα χρόνια,πάνω στο μουλάρι,εκπαιδευμενος παλιοχωριατοχώραφος εγω,
    καταευχαριστηθηκα καβάλα και τραμπάλα!
    -Κι εσύ ειχες τα τυχερά σου σε ρολόγια:)
    -Η τελευταια που θα ξεχάσω εδω μέσα...αντε,παραπονιάρα:)
    Καλημέρα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Eva Psarrou,Εύα μου,το πέτυχες!:)
    κάποιος μου εστειλε και μια φωτογραφία του ιδιου ρολογιου απ'το 1969,που δειχνει την ίδια ωρα!!!Μιλάμε ρεκόρ για Γκίνες:))

    Καλή σου μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Φίλτατε Vad,

    Εγώ όταν δε φοράω το ρολόι στο χέρι μου νομίζω ότι μου λείπει ολόκληρο το χέρι! Πάντως, τώρα τελευταία έχω αρχίσει να κοιτάζω την ώρα στο κινητό περισσότερο απ' ότι στο ρολόι κι έχω αρχίσει να ανησυχώ!

    Η ψήφος μου εδόθη, 222 σταυρούς έχεις μέχρι στιγμής! Ρε γαμώτο, το δικό μου το ιστολόγιο δεν το είδα στα υποψήφια... Αλλά, δε βαριέσαι, ξέρω τι θα έβγαινα... τελευταίος ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. teleytaios,και γω χωρις ρολόι αισθανομαι οτι κατι μου λειπει...ε,και το κινητο το κοιτάμε,αλλά οχι και τόσο...
    -Διάλεξες ψευδώνυμο μετριοπαθές,που δειχνει προφανως και άνθρωπο χαμηλών τόνων,δεν εισαι ποτέ τελευταιος...

    Καλά πάμε και...συνεχιζουμε:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. τέλειο, πέθανα στο γέλιο, καλώς σε βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. tremens,καλωσόρισες,χαιρομαι που σ'αρεσε:)
    Θα τα λεμε....
    Καλή Χρονιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Κι όμως πίσω αποό το λεπτό χιούμορ, πέρασε το... "τρέιλερ" μιας εποχής...

    ΑπάντησηΔιαγραφή