Σταθμός στην ιστορία της Παιδείας, έγραψε τη δική του ιστορία. Νέοι τότε, γεμάτοι ενθουσιασμό, θελήσαμε να τα δώσουμε όλα, νομίζω πως κάτι καταφέραμε, μην κοιτάς που η συγκεκριμένη προσπάθεια έπεσε θύμα της εποχής των φανατισμών, με όλες τις αρνητικές συνέπειες...
ΕΝΙΑΙΟ ΠΟΛΥΚΛΑΔΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
Τα καλύτερα μου χρόνια στην εκπαίδευση, γεμάτα καινούρια πράματα,
πρωτοπορίες για τότε (1984), οικολογικός όμιλος, θεατρική ομάδα, μουσική παρέα,απογευματινά μαθήματα εκτός σχολικών ενδιαφερόντων, εφημερίδα γραμμένη στον υπολογιστή, πρωτόγνωρα όλα για τότε, το σχολείο αγκαλιάστηκε απ' την τοπική κοινωνία, αλλά, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, έμπλεξε κι αυτό στη δίνη των κομματικών αντιπαραθέσεων της εποχής, δεν μπορείτε να φανταστείτε τα εμπόδια που βρίσκαμε συνεχώς μπροστά μας σε τοπικό επίπεδο, προκειμένου να μην πετύχει το σχολείο, δεν τα χωράνε δεκάδες αναρτήσεις, απίστευτα πράγματα, δεν είχε την αναλογη στήριξη στη συνέχεια και το τέλος ήρθε δεκαπέντε χρόνια μετά......
Η πινακίδα πάντα στη θέση της ακόμα και σήμερα, να θυμίζει ηρωικές εποχές...
Τις ελιές τις φυτέψαμε τότε, σήμερα είναι ελαιώνας...
...από παρέλαση του σχολείου...
...μουσικές εκδηλώσεις, στο κέντρο με την κιθάρα ο αδικοχαμένος ηθοποιός
(τότε μαθητής) Κώστας Παπαχρόνης...
...το πρόγραμμα από την τελετή αποφοίτησης των πρώτων αποφοίτων...
Και μια φωτογραφία του συλλόγου των καθηγητών στα μέσα της δεκαετίας του "90, κάπου είναι κρυμμένος κι o Vad...
Δε νοσταλγώ, απλώς σκέφτομαι πως ο συγκεκριμένος τύπος σχολείου
ακόμα και σήμερα θα είχε πολλά να προσφέρει στην ελληνική κοινωνία.
Θεωρώ πάντως τον εαυτό μου τυχερό και ευτυχή, που συμμετείχα
σ' εκείνη την πρωτοποριακή προσπάθεια...
ΕΝΙΑΙΟ ΠΟΛΥΚΛΑΔΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
Τα καλύτερα μου χρόνια στην εκπαίδευση, γεμάτα καινούρια πράματα,
πρωτοπορίες για τότε (1984), οικολογικός όμιλος, θεατρική ομάδα, μουσική παρέα,απογευματινά μαθήματα εκτός σχολικών ενδιαφερόντων, εφημερίδα γραμμένη στον υπολογιστή, πρωτόγνωρα όλα για τότε, το σχολείο αγκαλιάστηκε απ' την τοπική κοινωνία, αλλά, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, έμπλεξε κι αυτό στη δίνη των κομματικών αντιπαραθέσεων της εποχής, δεν μπορείτε να φανταστείτε τα εμπόδια που βρίσκαμε συνεχώς μπροστά μας σε τοπικό επίπεδο, προκειμένου να μην πετύχει το σχολείο, δεν τα χωράνε δεκάδες αναρτήσεις, απίστευτα πράγματα, δεν είχε την αναλογη στήριξη στη συνέχεια και το τέλος ήρθε δεκαπέντε χρόνια μετά......
Η πινακίδα πάντα στη θέση της ακόμα και σήμερα, να θυμίζει ηρωικές εποχές...
Τις ελιές τις φυτέψαμε τότε, σήμερα είναι ελαιώνας...
...από παρέλαση του σχολείου...
...μουσικές εκδηλώσεις, στο κέντρο με την κιθάρα ο αδικοχαμένος ηθοποιός(τότε μαθητής) Κώστας Παπαχρόνης...
...το πρόγραμμα από την τελετή αποφοίτησης των πρώτων αποφοίτων...
Και μια φωτογραφία του συλλόγου των καθηγητών στα μέσα της δεκαετίας του "90, κάπου είναι κρυμμένος κι o Vad...
Δε νοσταλγώ, απλώς σκέφτομαι πως ο συγκεκριμένος τύπος σχολείου ακόμα και σήμερα θα είχε πολλά να προσφέρει στην ελληνική κοινωνία.
Θεωρώ πάντως τον εαυτό μου τυχερό και ευτυχή, που συμμετείχα
σ' εκείνη την πρωτοποριακή προσπάθεια...
.jpg)
.gif)
