Επταήμερο...

Ε, μωρέ, πώς κάνετε έτσι, 
μια βδομαδούλα μπλογκοάδεια σας ζητάω, 
σιγά το πράμα, αμάν πια!!!

ΛΟΥΤΡΑ ΠΟΖΑΡ - 2011

Η πρώτη ταξιδιωτική αναφορά του ιστολογίου μας πριν τρία χρόνια (κλικ εδώ),
αυτή τη φορά απολαύσαμε τον όμορφο τόπο με ημερήσια εκδρομή.
Οι καταρράκτες, τα νερά,



η θέα από τις πεζογέφυρες,











το πράσινο,

η πισίνα, αριστερά το ζεστό νερό, δεξιά το κρύο,
και η μαγεία...θερμά νερά
και κρύα...

και η αποθέωση του νεοέλληνος (εδώ κάνουμε την αυτοκριτική μας!), κάντε κλικ στην εικόνα, για να απολαύσετε το γνήσιο νεοέλληνα Vad σε όλο του το μεγαλείο! Το αυτοκίνητο της παρέας εχει μετακινηθεί, όχι μόνο του βέβαια, αλλά με τον οδηγό του, για ψώνια κι ο Vad έχει απλώσει την πολυθρόνα του στο χώρο, για να μη χάσουμε το πάρκινγκ!!!
Κι ο καφές στο ύπαιθρο, οινόπνευμα και βαμβάκι...
Το κατόρθωμα που ακολουθεί ανήκει στον έτερο νεοέλληνα της καλής παρέας, ήθελε τον καφέ του διπλό, αλλά επειδή δε διαθέταμε μεγάλο φλιτζάνι, αρκέστηκε στο να τον πιει σε δυο μικρά φλιτζάνια και δυο νερά παρακαλώ!!!
Φυσικά αξιοποιήσαμε τα κρύα τρεχούμενα νερά, για να διατηρήσουμε δροσερό
το δικό μας πόσιμο νερό... όχι, καρπούζι δεν είχε το μενού, παράλειψη...
Και η καλή νεοελληνίδα κυρία (όχι, δεν ήταν της παρέας), που μας ξεπέρασε σε νεοελληνική επινόηση, μπροστά στο δικό της κατόρθωμα δε φτουράμε, τα κατορθώματά μας δεν πιάνουνε μπάζα! Με την πολυθρόνα του σκηνοθέτη εντός του ρύακος απολαμβάνει τα δροσερά νερά!!!
Λουτρά Πόζαρ, ένας τόπος πανέμορφος και πρωτόγνωρος, δεν τον χορταίνεις, οπωσδήποτε θα τον επισκεφτούμε και πάλι...

Για το Πόζαρ δείτε εδώ.

Κι ένα βιντεάκι, όχι δικό μου φυσικά...



ΥΓ. Η ανάρτηση αφιερώνεται στον καλό @φίλο zouri, για να θυμάται ότι η πατρίδα του ειναι εδώ και όχι στην Πλατεία...

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΩΝ ΚΥΝΗΓΏΝ

Εννιά χιλιόμετρα απ' το Βόλο, έξι απ' την Αγχίαλο,το μικρό πανέμορφο λιμανάκι του Αγίου Γεωργίου των Κυνηγών,

κάτι σαν πριβέ παραλία,
προσφέρεται ακόμα και για μεσημεριανές ξάπλες δίπλα στη θάλασσα(κλικ εδώ),
στο βάθος η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, την ξεκίνησαν οι πρώτοι που έκτισαν στην περιοχή και ήταν κυνηγοί, από δω και η ονομασία της περιοχής,

η ιτιά η κλαίουσα ν' ακουμπάει σχεδόν στη θάλασσα,
ακόμη και φοίνικες που ταίριαξαν απόλυτα στο περιβάλλον
και μια μικρή παραφωνία, ο απαραίτητος νεοέλλην έστησε το τροχόσπιτό του μέσα στα δένδρα στο λόφο αριστερά της παραλίας, όσο προσεκτικός και να είναι, διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για μια τέτοια πράξη...

ΥΓ. Η ανάρτηση δικαιωμτικά αφιερώνεται στην ξενιτεμένη καλή συν-μπλογκέρισσα, στη Βολιώτισσα ΑRTANIS

ΥΠΝΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ

Πριν από χρόνια κάπου στη βόρεια Εύβοια, στο πανέμορφο Πευκί...
Θάλασσα και αρμυρό νερό, που λέει και το γλυκύτατο τραγούδι
(το ομορφαίνουν ακόμα περισσότερο οι φωνές των παιδιών),



πρωινό απολαυστικό μπάνιο και κατά τα κλασικά νεοελληνικά πρότυπα ακολουθεί μεσημβρινό πλούσιο γεύμα σε ταβέρνα δίπλα στο νερό, εφόσον δε θα οδηγούσαμε το κρασί έρρευσε άφθονο στα λαρύγγια μας, με φυσικό επακόλουθο υπαίθριο ύπνο κάτω από ένα πλατάνι, παραδίπλα μια βαρκούλα στη στεριά,
παιδιά άλλης παρέας ήρθαν αμέριμνα να παίξουν πίσω απ' τη βάρκα και
(η αφήγηση συνεχίζεται δια στόματος των υπόλοιπων της παρέας,
γιατί ο Vad κοιμόταν του καλού καιρού!) πάνω στον ύπνο το βαρύ και τα ροχαλητά, ξαφνικά ο Vad μαρσάρει αγρίως, απ' το στόμα του εξέρχεται άγριο ροχαλητό, χχχχρρρρρ!!!, τα παιδάκια κατατρομαγμένα φωνάζουν μαααμαααααά!!! κι εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού και φυσικά η παρέα λυνόταν στο γέλιο, ενώ ο Vad συνέχιζε μακαρίως τα...μαρσαρίσματά του!!!

ΥΓ. Η ανάρτηση προέκυψε από μια ιδέα της καλής@φίλης, της ΘΑΛΑΣΣΕΝΙΑΣ,
στην οποία φυσικά και την αφιερώνω.

Οι φωτογραφίες από τις εικόνες του Google.

Καλό Δεκαπενταύγουστο να περάσετε όλοι...

ΟΛΙΓΗ ΑΠΟ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Το καθιερωμένο θερινό τριήμερο προσκύνημα στις ακρογιαλιές των φοιτητικών και πρώτων μεταφοιτητικών χρόνων, και ταυτόχρονα για να επισκεφτούμε καλούς φίλους που δυστυχώς τους βλέπουμε μια φορά το χρόνο.
Ξεκινήσαμε από Άφυτο, πανέμορφη,

περάσαμε από Κρυοπηγή,
διανυκτερεύσαμε στη Μεταμόρφωση με βροχή και διακοπή ρεύματος, την άλλη μέρα ο καιρός ήταν πιασμένος από παντού, φύγαμε άρον-άρον
κι αφήσαμε παραπονεμένους φίλους καλούς στο Πολύχρονο.
Του χρόνου νάμαστε καλά από Πολύχρονο θ'αρχίσουμε...

ΥΓ1. Η τελευταία φωτογραφία είναι από το Google Earth.

ΥΓ2. Η ανάρτηση αφιερωμένη σε όλους τους δεδηλωμένους λάτρεις της Χαλκιδικής και κυρίως στον συν-ξενιτεμένο Λονδρέζο συμπλόγκερ, τον NdN, που κοιμάται και Χαλκιδική ονειρεύεται!@φίλε,δεν εισαι ο μόνος!!!

Αρχαία Πέλλα- Λουτρά Πόζαρ

Θάλασσα οι άλλοι; Βουνό εμείς! Ξεκινώντας απ'τον κάμπο, με τη δροσιά, στάση στην Αρχαία Πέλλα. Αρχαιολογικός Χώρος, Μουσείο. Τα ευρήματα εντυπωσικά, όπως φαίνεται οι ανασκαφές έχουν πολύ δρόμο, η μακεδονική γη κρύβει ακόμα ζηλόφθονα πολλούς θησαυρούς!
Δανείζομαι απ' το μικρό ενημερωτικό του μουσείου. - Η Πέλλα, πρωτεύουσα του μακεδονικού κράτους, από τις αρχές του 4ου αι. π.Χ., γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της στα ελληνιστικά χρόνια. Οι μακροχρόνιες συστηματικές ανασκαφές έφεραν στο φως μια μεγάλη, πλούσια πόλη, με άριστη οργάνωση, όπου κυριαρχεί η έννοια του μεγάλου και του μνημειακού, μια πόλη αντάξια του ιστορικού της ρόλου.

Από την Πέλλα κατευθυνόμαστε προς τα λουτρά Πόζαρ, βόρεια της Έδεσσας. Η διαδρομή μέσα από καταπράσινους οπωρώνες, ροδακινιές, αχλαδιές, κερασιές και πιο ψηλά καστανιές, με τα πλατάνια να κυριαρχούν στη περιοχή των Λουτρών.
Αντιγράφω από το καλαίσθητο φυλλάδιο της Δημοτικής Επιχείρησης Λουτρών:

Τρεις μέρες χαλάρωσης, η αίσθηση του ζεστού, χαλαρωτικού νερού μένει ακόμα στο κορμί.
Δε θ' αναφερθούμε στις ιαματικές ιδιότητες των υδάτων, καλά νά'μαστε, έχουμε ακόμα χρόνια μπροστά μας για λουτροθεραπεία!