ΣΟΥΔΑΝΕΖΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ

Σ'έναν τόπο όπου οι παραδόσεις καλά κρατούν, είναι επόμενο ο γάμος να ακολουθεί κι αυτός τους δρόμους της παράδοσης.
Λίγες μέρες πριν το γάμο η νύφη θα χορέψει μπροστά στο γαμπρό, παρουσία μόνο γυναικών, οι οποίες όπως και η νύφη έχουν κάνει χένα, δηλαδή έβαψαν χέρια, πόδια με παραδοσιακή βαφή.
Την επίσημη μέρα του γάμου ο γαμπρός, οι άνδρες συγγενείς του και οι συγγενείς της νύφης θα μεταβούν στο τζαμί, όπου θα γίνει ο γάμος, με τη νύφη απούσα, την εκπροσωπούν οι άνδρες συγγενείς της.
Το γλέντι συνήθως γίνεται στο σπίτι της νύφης ή σε κάποιο νοικιασμένο χώρο.
Περιποιούνται ιδιαίτερα τους ξένους καλεσμένους, όπως στη φωτογραφία τους Έλληνες καλεσμένους του γαμπρού.
Ο πανευτυχής γαμπρός
το ζευγάρι με τους Ελληνες φίλους τους

η νύφη κι ο γαμπρός
το χέρι υψωμένο,τα δάχτυλα χτυπούν το εσωτερικό της παλάμης
και ο χορός καλά κρατεί....

Μια ακόμη ξεχωριστή εικόνα για ένα τόσο σημσντικό γεγονός που σφραγίζει τη ζωή του ανθρώπου.

Τ Α Ξ Ί

Taaaax!!!Και σταματάει δίπλα μας, κι αρχίζει το παζάρι. Ξέρεις πόσο κοστίζει η διαδρομή, δεν μπαίνεις στο ταξί, του λες τον προορισμό, ο ταξιτζής βλέπει λευκό, σου λέει, θα του τα πάρουμε, σου προτείνει μια τιμή συνήθως διπλάσια και τριπλάσια απ' την κανονική, εσύ λες τη δική σου τιμή, εκείνος κατεβάζει την τιμή λίγο, εσύ επιμένεις, του λες δεν πειράζει, προχωράς λίγο με τα πόδια και στα είκοσι μέτρα έρχεται πίσω σου και σου λέει οκ!!! Πανεύκολο! Απλώς οπλίζεσαι με υπομονή και χαμόγελο!
Κυρίαρχοι της πιάτσας τα κίτρινα ταξί, αντίκες της δεκαετίας του '50 και εντεύθεν.
Ιδού το πρώτο δείγμα, κι αυτό θεωρείται καλοσυντηρημένο!Το δεύτερο δείγμα (πού να βλέπατε και το υπόλοιπο τμήμα του ταξί! ) έχει τη δική του ιστορία. Η ωραία στο βάθος, που κρύβει το πρόσωπό της με τη μαντήλα, πουλάει τενεκέδες με μουρουνέλαιο made in USA, δε μας επέτρεψε τη φωτογράφιση, κι έτσι κρυφά προέκυψε ο συνδυασμός πορτμπαγκάζ-μαντήλα-μουρουνέλαιο.


Βεβαίως διαθέτουμεκαι καινούρια μοντέλα, πχ. Daewoo Nubira,
αλλά και τουρκικής κατασκευής, μάρκα μη με ρωτάτε!
Φυσικά τα περιποιούμεθα, νάναι πάντα καθαρά, όσο γίνεται βεβαίως,
και όταν μας πιάσει λάστιχο, είμαστε πανέτοιμοι να το αλλάξουμε, εφοδιασμένοι με πανάρχαιους γρύλους.
Μόλις είχαμε μπει στο ταξί της φωτογραφίας, σε λιγα μέτρα μας πιάνει λάστιχο, ωχ, καήκαμε, δυο ώρες θα κάνει να το αλλάξει! Και όμως μας διέψευσε! Ήταν έτοιμος σε τρία λεπτά! Άριστος!Ο καλύτερος τρόπος μετακίνησης είναι τα επταθέσια λεωφορειάκια, μια λίρα (0,30 ευρώ ) το άτομο

και κλασικά τριτοκοσμικό μεταφορικό μέσο η ράξια, τρίκυκλο με μηχανή μικρής ιπποδύναμης, επιτρέπεται εκτός κέντρου του Χαρτούμ, μέγιστη ταχύτητα τριάντα χιλιόμετρα την ώρα, αλίμονο αν τρακάρει! Είδα Μερσεντές να τρακάρει με ράξια, να τη ρίχνει σε χαντάκι και ω! του θαύματος, οι επιβάτες βγήκαν σώοι!
Φυσικά οι μηχανικές βλάβες συχνό φαινόμενο, ευτυχώς πάντα βρίσκονται οι πρόθυμοι που θα σπρώξουν για να πάρει πάλι μπρος η μηχανή.
-Επεισόδιο μοναδικό! Σταματάει το ταξί, σβήνει η μηχανή, οι τρεις λευκοί μπαίνουν μέσα, η κελεμπία του οδηγού βρωμοκοπάει, μούσκεμα στη βενζίνη, ο οδηγός προσπαθεί να βάλει μπρος με τα καλώδια κι ο επιβάτης στη θέση του συνοδηγού ουρλιάζει: -Βγείτε έξωωωωω!!! Κι άφησαν τον ταξιτζή να παιδεύεται χωρίς συναίσθηση του κινδύνου!
ΥΓ.Μόνο οι περιπέτειες με τα ταξί θα γέμιζαν τόμο ολόκληρο...

ΚΑΜΗΛΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Σύγχρονος και παραδοσιακός τρόπος αυτοκίνησης συμβαδίζουν μεν, αλλά με νικητή φυσικά το αυτοκίνητο, όμως η παράδοση σε άλλους τομείς αντιστέκεται, έτσι είναι δύσκολο η κοινωνία να παραχωρήσει προτεραιότητα σε θέματα που για μας είναι αυτονόητα.
Οχι,ο καμηλιέρης δεν καθοδηγεί το κοπάδι μέσα απ' τ' αυτοκίνητο, είπαμε για εξέλιξη αλλά όχι μέχρις αυτό το σημείο.Συνοδεύει τις καμήλες του με προσοχή,
γιατί ξέρει ότι ο οδηγός του λευκού αυτοκινήτου, όπως και του επόμενου, ίσως μέσα στη συνηθισμένη βιασύνη τους παρασύρουν κάποιο απ' τα ζωντανά του.
Καθησυχασμένος τώρα περνάει κοντά στο κοπάδι του, το οποίο συνεχίζει ανενόχλητο τη βόλτα του στο δρόμο δίπλα στο Νείλο.
Μια άλλη διάσταση της συνύπαρξης μεταφορικών μέσων, το λεωφορείο και το κάρο,οχι με ακτινωτές ρόδες πια,ηττημένη πάλι η παράδοση,
αλλά ο νικημένος παίρνει την εκδίκησή του, φύλακας - γάιδαρος ή φύλακας - άγγελος του εγκαταλειμμένου λεωφορείου, το οποίο τη νύχτα μετατρέπεται σε κατοικία αστέγων.

ΑΠΟΥΡΩ 7

Η είσοδος του νεοκλασικού κτιρίου στο οποίο στεγάζεται το 1ο Δημοτικό Σχολείο Κολινδρού
Καλό μήνα με ΑΠΟΥΡΩ! Ο φίλος μας σατιρίζει επώνυμους και ανώνυμους, προτείνει τη λειτουργία του Ράδιο Κολινδρός, επιδοκιμάζει την απόφαση του Πολιτιστικού Συλλόγου Ν.Λούσης να τιμήσει τους εκπαιδευτικούς κολινδρινής καταγωγής, επικρίνει την απουσία του κοινού από τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, θυμάται την επιτυχημένη δραστηριότητα του παλαιότερου Μορφωτικού Συλλόγου, συμμετέχει στα αποκριάτικα έθιμα και λόγω Αποκριάς εύχεται "σ'χουρημένα" (συχωρεμένα) και καλή Σαρακοστή σε όλους, συνήθεια παλιά την Κυριακή της Αποκριάς να ζητάμε συχώρεση από δικούς και φίλους ενόψει της Σαρακοστής.

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΧΑΡΤΟΥΜ

Οι σημαιοφόροι και οι παραστάτες των σχολείωνΑπό τη συμμετοχή του Νηπιαγωγείου στη σχολική γιορτή


Μαθητές του Δημοτικού Σχολείου στη γιορτή
Οι μαθητές του Γυμνασίου-Λυκείου παρουσίασαν θεατρική απόδοση αποσπασμάτων από το Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη, με παράλληλη μουσική επένδυση με τραγούδια από το ομότιτλο έργο του Μίκη Θεοδωράκη.

Παρελαύνει το Νηπιαγωγείο
Από την παρέλαση του Δημοτικού Σχολείου

Η παρέλαση κλείνει με το Γυμνάσιο-Λύκειο

Η χορευτική ομάδα του Δημοτικού Σχολείου
Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί από τους μαθητές και τις μαθήτριες του Γυμνασίου-Λυκείου



Τα παιδιά των σχολείων μας
Και ο επίλογος, οι τρεις Βασίληδες των σχολείων μας!
Ο τέταρτος είναι φυσικά ο vad, ο οποίος βέβαια βρίσκεται πίσω από τη φωτογραφική μηχανή.

ΞΥΛΟΓΛΥΠΤΙΚΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Απέναντι από το κτίριο του σχολείου μας πριν λίγα χρόνια υψώθηκε ένα οικοδόμημα, στο οποίο στεγάστηκε σύγχρονο οδοντιατρικό κέντρο. Στο πεζοδρόμιο χάριζαν τον ίσκιό τους στους περαστικούς δυο πελώρια δένδρα, τα οποία έπρεπε να κοπούν για χάρη της οικοδομής. Πώς τραγουδούσε παλιά ο Χάρι Κλυν,
"...κόφτε τα δέντρα που μου κλείνουν τα ντουβάρια..." !
Φαίνεται όμως ότι κάποιος είχε τη φαεινή ιδέα να μην κοπούν τα δένδρα σύρριζα.Άφησαν λοιπόν τον κορμό και τότε έπιασαν δουλειά επί τόπου οι ξυλογλύπτες. Και ιδού το αποτέλεσμα!
Δυο πελώρια χέρια αγκαλιάζουν τον πυρσό,
ενώ στο δεύτερο κορμό τον πυρσό πλαισιώνουν μια πένα κι ένα εργαλείο, ένα κλειδί. Ο συμβολισμός "μόρφωση" και "δουλειά" είναι ολοφάνερος.

Ισως τα δημιουργήματα να μη διεκδικούν δάφνες καλλιτεχνικές, ίσως θυμίζουν πρωτόγονα ξόανα, αλλά θεώρησα πολύ πρωτότυπη την έμπνευση να μετατραπούν οι κορμοί σε ξυλόγλυπτα του πεζοδρομίου. Βέβαια τώρα έχουν ξεθωριάσει κάπως τα χρώματα, αλλά η εικόνα τους στολίζει ακόμα την είσοδο του κτιρίου.
ΥΓ. Η ανάρτηση προέκυψε με αφορμή πρόσφατη ανάρτηση της δικής μας καλλιτέχνιδας του δρόμου, της roadartist.
-Καλλιτέχνιδά μας,σ'ευχαριστώ θερμά για την ιδέα!

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟ ΣΟΥΔΑΝ

Οι πρώτες μακρινές μαρτυρίες για την παρουσία Ελλήνων στο Σουδάν ανάγονται στην εποχή του Καβαλιώτη πασά της Αιγύπτου Μοχάμεντ Άλι, γύρω στο 1820.
Όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή της διώρυγας του Σουέζ το 1869, πολλοί νησιώτες Έλληνες που απασχολούνταν στο έργο, προτίμησαν να αναζητήσουν την τύχη τους αναπλέοντας το Νείλο. Ακολούθησαν Κεφαλονίτες και Κύπριοι, μετά την κατάληψη του Σουδάν από τους Αγγλοαιγύπτιους.
Στις αρχές του 20ού αιώνα ιδρύεται η Ελληνική Κοινότητα Χαρτούμ και ακολούθησε η οργάνωση των Ελλήνων σε κοινότητες και σε άλλες πόλεις.
Η κεντρική είσοδος της Ελληνικής Κοινότητας Χαρτούμ

Φυσικό επακόλουθο η οικοδόμηση ελληνορθόδοξων εκκλησιών στις περισσότερες πόλεις όπου εγκαταστάθηκαν Έλληνες. Σήμερα λειτουργεί μόνο ο μητροπολιτικός ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Χαρτούμ, το οποίο αποτελεί και την έδρα του Ελληνορθόδοξου Μητροπολίτη.Η Ελληνική Εκκλησία του Χαρτούμ
Η πολυπληθής παρουσία των Ελλήνων στο Σουδάν οδήγησε το ελληνικό κράτος στο άνοιγμα Πρεσβείας στο Χαρτούμ, η οποία βεβαίως λειτουργεί και σήμερα.Η είσοδος της Ελληνικής Πρεσβείας
Με τα χρόνια ιδρύθηκαν δημοτικά σχολεία, μέχρι το 1985 λειτουργούσαν στις πόλεις Πορτ Σουδάν, Μέντανι, Τζούμπα, Γκεντάρεφ, Ουάου, Ελ Ομπέιντ, ίσως και σε άλλες.
Στο Χαρτούμ βέβαια λειτουργούν και σήμερα νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, για τα οποία αναφέρεται ότι παλιότερα είχαν συνολικά εξακόσιους μαθητές.
Η εξωτερική πλευρά των Ελληνικών ΕκπαιδευτηρίωνΤο προαύλιο των σχολείων

Προφορικές μαρτυρίες αναφέρονται σε 15000 Έλληνες μόνο στο Χαρτούμ, παλιότερα φυσικά. Σήμερα υπολογίζονται 150 - 200 στο Χαρτούμ και περίπου 100 διασκορπισμένοι στην υπόλοιπη χώρα.
Οι Έλληνες του Χαρτούμ είναι οργανωμένοι στην Ελληνική Κοινότητα Χαρτούμ, με σημείο αναφοράς και στέκι τον Ελληνικό Αθλητικό Σύλλογο (ΕΑΣ).
Άποψη από τον υπαίθριο χώρο του ΕΑΣ
Η είσοδος του ΕΑΣ

Επιβιώνει ακόμη ολιγάριθμη Ελληνική Κοινότητα στο Ουάου, στο Νότιο Σουδάν.

ΥΓ. Θέλησα να γράψω μια ενημερωτική ανάρτηση και όχι ιστορία. Γι αυτό δεν αναζήτησα ιστορικές πηγές, προτίμησα να χρησιμοποιήσω ως πηγές προφορικές μαρτυρίες, οι οποίες πολλές φορές έχουν χαρακτήρα αυθεντικό και αυθόρμητο.