Aπό τη δεύτερη πατρίδα - 5

Εικόνες έξω απ' το Χαρτούμ..., καμήλες...

Καρπούζια στις όχθες του Νείλου...

Σαπαλόνγκα, βόρεια του Χαρτούμ, εδώ χώρος για πικ νικ...

Meroe, πυραμίδες...  

Μussawarat, αρχαιoλογικός χώρος...

Και δυο τόποι που δεν αξιώθηκα να πάω, νότια και νοτιοδυτικά...
Kadugli      

και Νyala...

Περίπου εκατόν σαράντα αναρτήσεις απ' το Σουδάν,
 το δικό μου ταξίδι του Οδυσσέα...

Οι φωτογραφίες της ανάρτησης δανεικές από τη σελίδα 
Support The Tourism in Sudan στο fb

Προφυλακτήρες

Η κόρη, πρωτοετής στο πανεπιστήμιο, επιστρέφει για πρώτη φορά στο σπίτι
 της στην επαρχιακή πόλη του θεσσαλικού κάμπου και αφηγείται στη μητέρα της, " αχ, μαμά, εκεί στη λέσχη που τρώμε, να δεις βρωμιά στις τουαλέτες, νερά στο πάτωμα, χαρτιά υγείας έξω σκορπισμένα, προφυλακτικά καταγής"...Εκπληκτη η μάνα, πάει επίσκεψη στο σπίτι της αδερφής της, ως συνήθως ανταλλάσσουν τα νέα της οικογένειας και αφηγείται στην αδερφή της, "ούι, θα μας κάψ' ου θεός, 
να ιδγείς τι μ' είπιν του κουρίτσ', ικεί στη λέσχ' που τρων, μέσα στ'ς τουαλιέτις βρουμιά κι κακό, νιρά στου πάτουμα, χαρτιά υγείας όξου απ' του καλάθ', κι καταή γιουμάτου... προυφυλακτήρες!!!"

Σκόνη στο μπαλκόνι

Αλλοτε δίκαια άλλοτε άδικα η εικόνα της κακιάς πεθεράς αποτελεί 
ένα από τα παραδοσιακά στερεότυπα της νεοελληνικής κοινωνίας...
Η πεθερά της ιστορίας μας δε θα μπορούσε να ενταχθεί στην κατηγορία 
της κακιάς, από μόνη της αποτελούσε ολόκληρη κατηγορία! Καλόβολος άνθρωπος γενικώς, θυσία για τους άλλους, απλώς αφελώς αμολούσε το κουφό και όποιον  πάρει ο χάρος! Ο,τι κουβέντα έβγαινε απ' το στόμα της ήταν μαργαριτάρι, που προκαλούσε άφθονο γέλιο με τις αυθόρμητες γκάφες της...Φιλοξενούμενη για λίγες μέρες στο διαμέρισμα του γαμπρού πρόσφερε 
ουκ ολίγες εκρήξεις γέλιου...Ο ένοικος της διπλανής γκαρσονιέρας, ένα νεαρό, ευγενικό παλικάρι, που ζούσε μόνος του, διασταυρώνεται με το γαμπρό 
στο ασανσέρ, όπως πάντα τον καλημερίζει ευγενικά και του λέει
 "κύριε Παναγιώτη, το σκούπισα το μπαλκόνι", έκπληκτος ο άλλος,
"Ποιο μπαλκόνι, βρε Δημήτρη"; -
"-Να, το μπαλκόνι μου, που είχε σκόνη, μου είπε η πεθερά σας, να το σκουπίσω, γιατί έχει σκόνη και ο αέρας τη φέρνει στο μπαλκόνι σας"! Λυμένος στα γέλια 
ο γαμπρός απευθύνεται στο νεαρό, "Ακου, βρε Δημήτρη, δικό σου το μπαλκόνι ,κάν'το ό,τι θέλεις, δεν πέφτει λόγος σε κανέναν, πολύ περισσότερο στην πεθερά μου". Τη συνέχεια τη φαντάζεστε, με διπλωμένο το στομάχι απ' τα γέλια 
ο γαμπρός τα λέει στην πεθερά, "καλά, του είπες του ανθρώπου να καθαρίσει 
το μπαλκόνι του;" και εισπράττει την αφοπλιστική απάντηση, "εμ, πώς,αφού ήταν γεμάτο σκόνη!" -"Καλά, και τι σε νοιάζει εσένα"; -"Ε,πώς,αφού τη φέρνει ο αέρας στο μπαλκόνι μας!" Εδώ παρεμβαίνει η κόρη, "Ποιο μπαλκόνι σου, ρε μάνα;" και ο γελαστός "καυγάς" λήγει με την καθησυχαστική υπόσχεση, που όμως ήταν σίγουρο οτι δε θα τηρηθεί, "άντι καλά, ξανά δε λιέου τίπουτα"!
Ο φίλος που μας δάνεισε την ιστορία ακόμα και τώρα, μετά από τόσα χρόνια, χτυπιέται στα γέλια, όταν την αφηγείται...

Από τη δεύτερη πατρίδα - 4

Πολύ μακριά απ' το Χαρτούμ η Ερυθρά θάλασσα, μια φορά αξιωθήκαμε να πάμε, τότε δεν είχα ψηφιακή μηχανή, γι' αυτό δανείστηκα για την ανάρτηση φωτογραφίες από τη σελίδα Support the Tourism in Sudan στο fb....
Στο δρόμο για το Πορτ Σουδάν, το λιμάνι του Σουδάν στην Ερυθρά, (κλικ εδώ, εδώ  και εδώ) δρόμος- καρμανιόλα, δεν προλαβαίνεις να μετράς  αναποδογυρισμένα φορτηγά...

 Η παραλία Aroos, βόρεια του Πορτ Σουδάν, στο σημείο όπου χτυπούν τα κύματα ένα φράγμα από κοράλια, παράλληλα προς την ακτή, λειτουργεί ως φυσικό εμπόδιο για τους καρχαρίες...

 

 ...και το Σαουάκιν (εδώ) , δεν είμαι πολυταξιδεμένος, όμως αυτή ήταν η πιο πρωτόγνωρη ταξιδιωτική εμπειρία που είχα ποτέ, το παλιό λιμάνι του Σουδάν, νησί που το ενώνει με τη στεριά ένα στενό πέρασμα, η παλιά πόλη χτισμένη με πέτρες απο κοράλια, μοναδική στον κόσμο, έχει χαρακτηρισθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, παλιότερα είχε ακουστεί ότι UNESCO και Σαουδική Αραβία θα χρηματοδοτούσαν από κοινού την αναστήλωση της πόλης με κοραλένιες πέτρες, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει γίνει καμιά κίνηση...

 Εν καιρώ θα προσπαθήσω να σκανάρω τις φωτογραφίες που είχα βγάλει με την απλή μηχανή, για να σας τις δείξω σε προσεχή ανάρτηση...

Κερδίσατε ένα αυτοκίνητο BMW

Ισως θυμάστε   τους διαφημιστικούς φακέλους, που βρίσκαμε στα γραμματοκιβώτια μας στη δεκαετία του 90, "κερδίσατε μια BMW", γεμάτος ενθουσιασμό άνοιγες το φάκελο και  διάβαζες στα ψιλά γράμματα ,"ναι, αλλά για να μπείτε στην κλήρωση, πρέπει να παραγγείλετε προϊόντα αξίας 10.000 δραχμών" και τότε γινόσουν τούρκος και κατέβαζες μύρια όσα "γαλλικά". Είδα κι έπαθα για να εξηγήσω στα παιδιά μου τότε ότι δεν κερδίσαμε, αλλά ότι πρόκειται για απάτη και διαφημιστικό κόλπο.
-Ο ήρωας της ιστορίας μας έλαβε κι αυτός το σχετικό φάκελο, χωρίς να διαβάσει τα ψιλά γράμματα, έμπλεως  ευτυχίας και με χαμόγελο που έλαμπε, βγήκε στον καφενέ να αναγγείλει το ευχάριστο στους φίλους, "κερνάω,κέρδισα μια BMW!" και τότε οι φίλοι του γελώντας έβγαλαν απ' την τσέπη τους τον ίδιο φάκελο, που είχαν λάβει κι εκείνοι, όπως και όλο το χωριό την ίδια μέρα! Κόκαλο ο δικός μας, πάει το όνειρο της BMW, θυμίζουμε ότι η..."Μπέμπα" εκείνη την εποχή ήταν status symbol όλων των νεόπλουτων και των ανελπίστως και αναξίως ανελθόντων κοινωνικώς και οικονομικώς.
Η παρέα δεν τα έβαψε μαύρα, απλώς ξεπέρασε το...σοκ με δυο τσίπουρα παραπάνω εκείνη τη βραδιά!

Τα άλογα του Αχιλλέως

                                            Κωνσταντίνος  Καβάφης

                             

Τα άλογα του Αχιλλέως

Τον Πάτροκλο σαν είδαν σκοτωμένο,
που ήταν τόσο ανδρείος, και δυνατός, και νέος,
άρχισαν τ' άλογα να κλαίνε του Αχιλλέως·
η φύσις των η αθάνατη αγανακτούσε
για του θανάτου αυτό το έργον που θωρούσε.
Τίναζαν τα κεφάλια των και τες μακρυές χαίτες κουνούσαν,
την γη χτυπούσαν με τα πόδια, και θρηνούσαν
τον Πάτροκλο που ενοιώθανε άψυχο -αφανισμένο-
μιά σάρκα τώρα ποταπή -το πνεύμα του χαμένο-
ανυπεράσπιστο -χωρίς πνοή-
εις το μεγάλο Τίποτε επιστραμένο απ' την ζωή.
Τα δάκρυα είδε ο Ζεύς των αθανάτων
αλόγων και λυπήθη. «Στου Πηλέως τον γάμο»
είπε «δεν έπρεπ' έτσι άσκεπτα να κάμω·
καλύτερα να μην σας δίναμε άλογά μου
δυστυχισμένα! Τι γυρεύατ' εκεί χάμου
στην άθλια ανθρωπότητα πούναι το παίγνιον της μοίρας.
Σεις που ουδέ ο θάνατος φυλάγει, ουδέ το γήρας
πρόσκαιρες συμφορές σας τυραννούν. Στα βάσανά των
σας έμπλεξαν οι άνθρωποι». -Όμως τα δάκρυά των
για του θανάτου την παντοτεινή
την συμφοράν εχύνανε τα δυό τα ζώα τα ευγενή.

Τριαναρχώ (επαναδημοσίευση)

ΤΡΙΑΝΑΡΧΏ

"Τριαναρχώ ( των Τριων Ιεραρχών) είνι γινημένου του πιδί", έλεγε η μάνα μου,
"γι τ' αυτό θα γιέν' γραμματιζούμινους", προμάντευαν οι γειτόνισσες εις άπταιστον ιδίωμα ΑΠΟΥΡΩ! Έτσι λοιπόν μεγάλωσα θεωρώντας ότι γεννηθηκα στις 30 Ιανουαρίου. Ώσπου ήρθε η ώρα να βγάλω αστυνομική ταυτότητα και βλέπω στο πιστοποιητικό ημερομηνία γέννησης 29 Ιανουαρίου! - Ρε μάνα, τι έγινε,εδώ το χαρτί λέει 29, εγώ μεγάλωσα ξέροντας ότι γεννήθηκα στις 30. - "Α, πιδί μ', ξιέρου γω; Να, ήταν έντικα-δώδικα του βράδ' στ'ς εικοσιννιά, ούτι θ'μούμι,να ,είπαμι να σι γιουρτάζουμι στ'ς τριάντα, να σι φουτίσουν οι τρεις ιράρχις,να γέν'ς γραμματιζούμινους"! Έτσι "μι φώτ'σαν" οι Τρεις Ιεράρχες κι έγινα "γραμματιζούμινους"! Η μάνα μας άφησε πριν λίγα χρόνια, σχεδόν αιωνόβια, αλλά ακόμα και στα γεράματα επέμενε, "του πιδί είνι γινημένου Τριαναρχώ!"