Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

ΤΟ ΚΟΥΡΜΠΕΤΙ

Κι άλλη φορά μας απασχόλησε η σημασία των λέξεων (εδώ), σήμερα θα αναζητήσουμε τη σημασία της λέξης "κουρμπέτι". Την έκανε πασίγνωστη ο Μάρκος, τη χρησιμοποίησε ο Γιάννης Καψής στο βιβλίο του (κλικ εδώ), πείτε μου ,σας παρακαλώ,την πραγματική της σημασία,διαλέγετε και παίρνετε,
α)Πλατεία,
β)Πιάτσα,
γ)Ξενιτιά.

Βραβείο θα ορίσω,αφού ανακηρύξω νικητές, έτσι για να έχει και...αγωνία η συμμετοχή...
Προς το παρόν απολαυστε το τραγούδι του Μάρκου και βλέπουμε...

Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010

ΓΑΜΟΣ ΣΤΟ ΔΑΜΆΣΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ


Το καλοκαίρι μας άρχισε (κλικ εδώ) και τέλειωσε με τον καλύτερο τρόπο, με παραδοσιακό γάμο στο Δαμάσι, ένα χωριό της περιοχής Τυρνάβου (κλικ εδώ), ξέρετε τίποτα καλύτερο;Κατά τη γνωστή παροιμία "στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό"!
Οι βλάμηδες, τα μπρατίμια, οι μπράτιμοι, και στη μέση ο...ξυρισμένος πια γαμπρός..
Εν αναμονή της νύφης...
η οποία κατέφθασε συνοδεία λαϊκών οργάνων και με το λάβαρο του γάμου μπροστά (κάντε κλικ στη φωτογραφία).
Ο γαμπρός και η νύφη πίνουν στην υγειά μας και, αντίθετα με τις νεοαμερικανιές που θέλουν το ζευγάρι να ανοίγει το χορό με τσικ του τσικ και τέτοιες χαζομάρες, χόρεψαν εναν παραδοσιακό αντικριστό χορό, που ενθουσίασε τους καλεσμένους.
Η ορχήστρα των παραδοσιακών οργάνων "ζωγράφιζε" μελωδικά,
αλλά την παράσταση έκλεψε ο παππούς του γαμπρού, ένας λεβεντόγερος ετών ογδόντα πέντε παρακαλώ, ντυμένος με την παραδοσιακή βλάχικη φορεσιά, χόρεψε λεβέντικα, ενώ τον συνόδευαν ο γαμπρός και η νύφη.


Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010

ΠΕΡΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΩΝ, ΠΕΡΙ ΣΥΛΛΟΓΩΝ, ΠΕΡΙ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ



Στο πανηγύρι της Κατερίνης, κλασική νεοελληνική φάση, πάγκοι Αφρικανών, φτηνοπράματα, πάρε κόσμε, βρακιά, κάλτσες, παντελόνια, πουκάμισα, παιδικά παντελονάκια, όπως έγραφαν κάποτε στις βιτρίνες, κουζινικά και βάλε, χαλβάς Φαρσάλων απαραιτήτως, σημείωσα όμως μια σοβαρή απουσία, παραδόξως δεν είχε της γριάς το μαλλί,

δε γίνεται, βρε παιδιά, πανηγύρι χωρίς της γριάς το μαλλί, φυσικά ούτε ένα περίπτερο με στοιχειώδη πραματάκια νέας τεχνολογίας, μην περιμένετε φωτογραφίες, δεν άξιζε τον κόπο, ούτε λούνα παρκ δεν είχε, ούτε κλαρίνα και "ντιζέζες",
αλλά οπωσδήποτε πλήθος από πρόχειρες ταβέρνες, ξέρετε, σουβλάκι, λουκάνικο ψητό, μπίρα σε πλαστικό ποτήρι, τσίκνα στο φουλ, αλλά βασική έλλειψη, η τσίκνα και η καπνιά στο πανηγύρι συνδυαζόταν παλιά με την ανάλογη σκόνη, τώρα ούτε τη σκόνη απολαμβάνουμε πια, αφού ο χώρος του πανηγυριού είναι ασφαλτοστρωμένος εδώ και χρόνια, και πολύ σωστά, εδω που τα λέμε...
Ως "εξαπανέκαθεν" πανηγυριτζήδες κι εμείς, καθίσαμε στην ταβέρνα της επιλογής μας, όπου και να καθόμασταν το ίδιο ήταν, δε χάλασε ο κόσμος, δεν αναζητείς ποιότητα σε τέτοιους χώρους, το χαβαλέ σου κάνεις, η επιγραφή περίπου όπως τη βλέπετε (διαφέρουν τα ονόματα για ευνόητους λόγους),
"απολαύσαμε" δυο λουκάνικα, ένα σουβλάκι("καλαμάκι" το λέτε οι εξ Αθηνών αναγνώστες) και μια μπίρα, ζητήσαμε το λογαριασμό, πρόχειρος υπολογισμός του Vad δέκα ευρώ, έρχεται λοιπόν ένα χαρτάκι 14 ευρώ, διατυπώνουμε ευγενικά την ένστασή μας, λάθος, μεγάλε, φέρνει νέο χαρτάκι 12 ευρώ, κατόπιν επιμονής μας έρχεται ο σωστός λογαριασμός 10 ευρώ άνευ ουδεμιάς συγγνώμης, πληρώνουμε και βεβαίως ζητάμε απόδειξη. -Α, δεν κόβουμε απόδειξη, είμαστε σύλλογος, το γράφει και η ταμπέλα! Φυσικά δε "μασήσαμε", κοίτα, σπουδαίε, δε σωζόμαστε ούτε εγώ ούτε εσύ με μια απόδειξη των δέκα ευρώ, αλλά δεν είσαι σύλλογος, είσαι ιδιώτης που υπενοικίασε από το σύλλογο το χώρο, τον οποίο ο δήμος παραχώρησε δωρεάν στο σύλλογο.
Τελικά και ο Vad είχε δίκιο και ο...σύλλογος! Όντως οι σύλλογοι απαλλάσσονται από την υποχρέωση να κόβουν αποδείξεις σε τέτοιες δραστηριότητες (μπαζάρ κλπ), αλλά κανείς δεν τους εμποδίζει να κλέβουν υπενοικιάζοντας σε ιδιώτη το χώρο που τους παραχωρήθηκε δωρεάν. Ετσι και ο σύλλογος εισπράττει από κάτι που δεν του ανήκει και ο ιδιώτης κατακλέβει και τον πελάτη και την εφορία και το δήμο!
Ορίστε;;;;

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Γιώργος ΣουρήςΟ Ρωμιός

Στον καφενέ απ’ έξω σαν μπέης ξαπλωμένος,
του ήλιου τις ακτίνες αχόρταγα ρουφώ,
και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος,
κανένα δεν κοιτάζω, κανένα δεν ψηφώ.

Σε μια καρέκλα τόνα ποδάρι μου τεντώνω,
το άλλο σε μιαν άλλη, κι ολίγο παρεκεί
αφίνω το καπέλλο, και αρχινώ με τόνο
τους υπουργούς να βρίζω και την πολιτική.

Ψυχή μου! τι λιακάδα! τι ουρανός! τι φύσις!
αχνίζει εμπροστά μου ο καϊμακλής καφές,
κι εγώ κατεμπνευσμένος για όλα φέρνω κρίσεις,
και μόνος μου τις βρίσκω μεγάλες και σοφές.

Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010

ΞΎΠΝΑ, ΑΓΌΡΙ ΜΟΥ!

(Ο Βρούτος δεν ήταν "μαμάκιας"; Ετσι νομίζω...)

Το διάβασα πριν απο καιρό στο καλό μπλογκ του συν-ξενιτεμένου
μπλογκοφίλου ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ, μου άρεσε
, γέλασα με την ψυχή μου,
γι αυτό και το αντιγράφω:

Η μαμά ξυπνάει το γιο της:
-Ξύπνα, αγόρι μου, είναι ώρα να πας σχολείο...
-Γιατί μωρέ μαμά; Δε θέλω να πάω!
-Πες μου δυο λόγους,γιατί δε θέλεις να πας!
-Τα παιδιά δε με χωνεύουν και οι καθηγητές με μισούν. Νά γιατί!
-Αυτοί δεν είναι λόγοι να μη θες να πας σχολείο. Έλα, σήκω να ετοιμαστείς!
-Πες μου δυο λόγους γιατί πρέπει να πάω σχολείο!
-Λοιπόν...είσαι 57 ετών και είσαι ο...Διευθυντής!!!

ΥΓ. Τα ανωτέρω δεν αναφέρονται βεβαίως στο VaD, ποτέ δεν υπήρξε διευθυντής, αν και είχε τις ευκαιρίες, ποτέ δε διεκδίκησε δάφνες εξουσίας, πάντα μάχιμος, με την κιμωλία στο χέρι, με την κιμωλία διορίστηκε, με μαρκαδοράκι στον πίνακα θα αποχωρήσει όταν θάρθει η ώρα...

Καλή σχολική χρονιά!

Σάββατο 28 Αυγούστου 2010

ΚΟΦΤΕ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΛΕΊΝΟΥΝ ΤΑ ΝΤΟΥΒΆΡΙΑ...



...τραγουδούσε πριν πολλά χρόνια ο Χάρι Κλιν (δε βρίσκω το τραγούδι πουθενά, αν τό'χει κάποιος φίλος,ας μου το...αφιερώσει!:).
Πριν από μερικούς μήνες μια νεοανεγειρόμενη τριώροφη οικοδομή πίσω απ' το σπίτι μου αποτέλεσε αφορμή για μια νοσταλγική ανάρτηση (κλικ εδώ), δείτε όμως τι βλέπω σήμερα απ' το πίσω μπαλκόνι! Δράμα!
Ευτυχώς από νότια πλευρά μου απόμεινε ο Όλυμπος!
Οποιος θέλει να απολαύσει Όλυμπο, ας κάνει κλικ εδώ.



Ευχαριστώ τον@ φίλο ΑΝΤΩΝΗ, που μου έστειλε το βιντεάκι,απολαύστε το!

Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010

ΓΈΦΥΡΑ ΤΟΎΤΙ

H γέφυρα που συνδέει το νησί Τούτι (εδώ και εδώ) με το Χαρτούμ.
Παραδόθηκε στην κυκλοφορία πριν από μερικούς μήνες.
Διαθέτει πεζόδρομο και από τις δυο πλευρές, έτσι δε χάσαμε την ευκαιρία να τη διασχίσουμε περπατώντας.

Ψηλά από τη γέφυρα φωτογραφίσαμε το Αυγό (κλικ εδώ),
την εγκαταλειμμένη αποβάθρα, χωρίς κίνηση πια, θυμίζει τα καράβια του Ρίο-Αντίρριο, όπου νέκρωσε η κίνηση λόγω της γέφυρας
το Friendship Hall, χώρος εκθέσεων και εκδηλώσεων
εικόνες απ' τις όχθες του Γαλάζιου Νείλου,

η γιαγιά έβγαλε βόλτα το εγγονάκι,
ο υπαίθριος κουρέας κάτω απ' τη γέφυρα, εικόνα εκπληκτική,
και οι περαστικές φοιτητριούλες που καμαρώνουν μπροστά στο φακό.