Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ









-Μια φορά κι έναν καιρό, στα γυμνασιακά χρόνια, καθώς επέστρεφα απ' το σχολείο, βλέπω στο οικόπεδο που νοικιάζαμε για να ηλιάζουμε τα καπνά, γκρέιντερ, φορτωτές, φορτηγά,

τριγύρω οι κλασικοί περίεργοι, τι έγινε, ρε παιδιά;
Να, σκάβουν για το θησαυρό τ'ς Λέντσιους!

Η Λέντσιου, κατά την προφορική παράδοση, ήταν αρχόντισσα του χωριού και υποδέχτηκε τους Τούρκους στο χωριό, όταν κατέπνιξαν την επανάσταση του 1878 (κλικ εδώ). Εγώ σε αναμμένα κάρβουνα, τρία καλοκαίρια "ξεπλατίστηκα" σ'αυτό το οικόπεδο να κουβαλάω "ηλιάστρες",

καθόμουν πάνω σε θησαυρό και δεν το ήξερα; Τελικά, αφού σκάψανε και σκάψανε, κάνανε το οικόπεδο σεληνιακό τοπίο, σήκωσαν στον αέρα όλο το χώμα σε βάθος δυο μέτρων, βρήκανε άντε να μην πω τι...., τίποτα φυσικά, άνθρακες ο θησαυρός και η καρδιά του Vad στη θέση της!
-Δυο φορές κι έναν καιρό, το '71, φοιτητής ο Vad, εργάζεται στην απογραφή, για να βγάλει λίγο χαρτζιλικι. Στη γωνία των οδών Μακεδονίας και Αρχαιολογικού Μουσείου, στην περιοχή Φάληρο στη Θεσσαλονίκη, όπου ορίστηκα να κάνω απογραφή, ήταν κάτι εβραίικα χαμόσπιτα στη σειρά, οι ένοικοι δήλωναν ότι κατοίκησαν εκεί μετά τις διώξεις των Εβραίων επί Κατοχής. Ενα χρόνο μετά γκρεμίστηκαν τα σπίτια και ξεκίνησε η οικοδόμηση μιας πελώριας πολυκατοικίας. Ξαφνικά διαβάζουμε στην εφημερίδα ότι βρέθηκαν λίρες στο οικοπεδο κατά τη διάρκεια των εκσκαφών για τα θεμέλια!

Αμάν, καθόμουν πάνω σε θησαυρό και δεν το κατάλαβα; Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής οι ένοικοι των χαμόσπιτων οικειοπήθηκαν τα σπίτια με το καθεστώς της χρησικτησίας, έδωσαν στον εργολάβο το οικόπεδο αντιπαροχή και τώρα διεκδικούσαν το θησαυρό. Ο εργολάβος τον διεκδικούσε για λογαριασμό του, ο Δήμος Θεσσαλονίκης το ίδιο, δε μάθαμε ποτέ τι απέγινε. Η αλήθεια πάντως είναι οτι βρέθηκαν πάρα πολλές λίρες και ότι ο Vad αυτή τη φορά την είχε πάθει για τα καλά, είχε κάτσει πάνω σε θησαυρό και δεν το πήρε χαμπάρι. Η σκέψη να διεκδικήσει μέρος του θησαυρού ως νόμιμος απογραφέας του χώρου απορρίφθηκε από φίλο δικηγόρο ως νόμω αβάσιμος!!!

ΥΓ1.Η ανάρτηση προέκυψε από ένα σχόλιο του καλού συνιστολόγου Marconi και από την είδηση που διάβασα εδώ

ΥΓ2. Τις "ηλιάστρες" μου τις έστειλε η ΑΜΑΝΤΑ, η συμπατριώτισσα με το ωραίο μπλογκ. Οι υπόλοιπες φωτογραφίες είναι από τις εικόνες του Google και όχι από τους θησαυρούς που ανακάλυψε ο Vad!!!

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΡΑΜΉΤΑΣ



Το έχω γράψει επανειλημμένως ότι δεν κατέχω από εικαστικές τέχνες, έχω όμως τη χαρά να συγκαταλέγεται στους φίλους μου ο Θανάσης Καραμήτας, ζωγράφος-μαθηματικός.
Το εργαστήρι του αποτελεί το στέκι της βραδυνής παρέας, εκεί όπου αναλύονται εμβριθώς όλα τα νέα της ημέρας, ανταλλάσσονται απόψεις επί παντός επιστητού, εκπαιδευτικού και μη. Ενίοτε, όχι πολύ όπως παλιά, γεράματα γαρ, από το εργαστήρι ξεκινάμε για μπυρίτσα, τσιπουράκι, κρασάκι, ό,τι μας κάνει κέφι και ό,τι επιτρέπουν οι...χοληστερίνες μας και τα γεροντοειδή παρόμοια...
Ο καλλιτέχνης δείχνει κατανόηση στην άγνοια του VaD περί τη ζωγραφική και χαμογελά με νόημα όταν ερωτά, "σου αρέσει;" και εισπράττει την απάντηση του ανίδεου VaD, "ωραία χρώματα"!!!
Οι ειδήμονες και μη αναγνώστες πάρτε μια εικόνα οι πρώτοι, εκτιμήστε τα χρώματα οι δεύτεροι, από κάποιες μικρές ενότητες του καλλιτέχνη.
Από τη σειρά ANTARTE,



Aπό την ενότητα ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ,

από τη σειρά FORMES




και από την ενότητα NUDES

Αλλα έργα του μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ.

Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010

Τ' ΑΡΕΙΑΝΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ






Οι υγιείς φίλαθλοι μπορούμε να ελπίζουμε σε εξάλειψη του χουλιγκανισμού! Αρειανάρα από κούνια, νεότατο "σκουλήκι", όταν μετά από δυο-τρία χρόνια λάβει το βάπτισμα του Παλέ ντε Σπορ


ποιος χουλιγκάνος δε θα ημερέψει αντικρίζοντας τέτοια ομορφιά! Βεβαίως θα μπορούσαμε βάσιμα να ισχυριστούμε ότι η μικρή δεν ευτύχησε να προλάβει το θεό να ζωγραφίζει, να ιερουργεί μέσα στο ναό του μπάσκετ, αλλά στη ζωή δεν μπορούμε να τά' χουμε όλα!

Αρειανάρα από αγκαλιά! Οταν μετά από πεντέξι χρόνια βαπτισθεί στο μεγαλύτερο μήλο της Ελλάδας (χωράει 22000 "σκουλήκια"!), στο Χαριλάου, μη μου πείτε ότι δε θα εξαλειφθούν τα υβριστικά συνθήματα ενώπιον της ωραίας Ελένης!
Ιδού λοιπόν η λύση για να γίνει πραγματικότητα το σύνθημα "Οχι βία στα γήπεδα"! Η ωραία Ελένη μας!

Τ' αδερφού μου το εγγόνι είναι και δική μου εγγονή, έτσι δεν είναι;

Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΨΆΡΙΑ ΦΑΓΑΤΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ;





Τροφή νοστιμότατη, απαραίτητη για τον οργανισμό, δεν έχω
γνωρίσει άνθρωπο που να μη νοστιμεύεται ψάρια
και θαλασσινά. Και βέβαια καλοκαίρι χωρίς ψαράκι δε νοείται.
Ο νεοπλουτισμός από τη δεκαετία του "80 και μετά διαμόρφωνε
την αντίληψη του καλού μεν αλλά και ακριβού ψαριού, έτσι ο αστακός,
η γαρίδα,

η γλώσσα,
σηματοδοτούσαν την κοινωνική και οικονομική άνοδο. Τα φτηνά ψάρια
μπήκαν στην άκρη, επιτρέποντας όμως τους πραγματικούς μερακλήδες
του ψαριού να τα απολαμβάνουν...
Τώρα λοιπόν που ομολογουμένως σφίξανε τα πράματα, όλος ο κόσμος θα στραφεί στο φτηνό ψάρι και καλά θα κάνει, το ψάρι είναι ψάρι, αρκεί να είναι φρέσκο...
Το δικό μας μενού φέτος περιελάμβανε κεφαλόπουλα, έχετε δοκιμάσει το είδος "μυξίνια" ή "μυξινάρια" σούπα; Είναι το καθαρότερο κεφαλόπουλο, για όσους δεν το ξέρουν, μπορείτε να το γνωρίσετε εύκολα, μεταξύ κεφαλιού και σώματος έχει μια κιτρινοπορτοκαλί βούλα.
Κρίμα που δε βρήκαμε πουθενά μυλοκόπι, ένα ψάρι που θεωρείται
δεύτερο αλλά είναι άριστο
....

Ασε, μην πω για τα κοκκάλια, δεν πρόλαβα καν να τα φωτογραφίσω, μπήκαν στο φούρνο κατευθείαν!

Και τα μελανούρια, απ' τα αγαπημένα μου...
Οι σαρδέλες έδωσαν και πήραν, αφήστε τους να λένε, και νόστιμο ψάρι
είναι και αποδεδειγμένα το πιο υγιεινό
...
Από κοντά κι ο γάβρος, άλλη νοστιμιά...
Οι κολιοί τον Αύγουστο, για να επιβεβαιωθεί η γνωστή παροιμία...
Και τσιπούρες ιχθυοτροφείου
και λαβράκια, ιχθυοτροφείου βεβαίως κι αυτά και όχι άγρια...
Τωρα μη μου ζητάτε λεπτομέρειες και συνταγές για το ψήσιμο ή το μαγείρεμα των ψαριών, ο Vad δεν ξέρει από τέτοια, μόνο να τα τρώει ξέρει και πάντα με τη συνοδεία του απαραίτητου τσίπουρου, ένα ποτηράκι, δε χρειάζεται παραπάνω...

ΥΓ.Οι έξι πρώτες φωτογραφίες είναι από τις εικόνες Google.

Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010

ΟΙ ΘΕΡΙΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ VAD

Με ρωτούν πολλοί φίλοι πώς πέρασα το καλοκαίρι, "απολογούμαι" λοιπόν!
Εκτός από τον καθημερινό απογεματινό χαβαλέ "παρά θίν' αλός Πιερικής"
(Πλάκα Λιτοχώρου)
πολλές και ποικίλες ασχολίες ομόρφυναν το καλοκαίρι μας.
Ασχοληθήκαμε με ψάρεμα απλό

και υποβρύχιο,
τζετ σκι,
μπιτς βόλεϊ,
περπάτημα
ποδηλασία
και αναρρίχηση στον Όλυμπο,
καγιάκ,
παραπέντε,
παρατήρηση πουλιών,
παραδοσιακούς χορούς (Μακεδονία ξακουστή!).
Δε με πιστεύετε;;;;Κι εγώ, κι εγώ!!!

Την πρώτη φωτογραφία θα τη βρείτε εδώ, τις υπόλοιπες εδώ
.

ΥΓ. Εδώ και αρκετές μέρες ο ΑΠΟΥΡΩ γράφει κατά το κέφι του και στο πρώτο ομαδικό μπλογκ του Κολινδρού (κλικ εδώ), το οποίο είναι μια δημιουργία του καλού συγχωριανού μπλόγκερ Sakis. Γράφουν πολλά παιδιά του τόπου μου με κέφι και μεράκι, ρίξτε μια ματιά...

Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

ΜΆΝΘΟΣ ΜΠΕΣΙΟΣ -Αφιέρωμα σ' ένα φίλο



"Σκάβει" στην Πύδνα σχεδόν τριάντα χρόνια. Τι έχει φέρει στην επιφάνεια; Διαβάστε εδώ, αξίζει...
Μακριά απ' τα φώτα της δημοσιότητας, ένας εργάτης της επιστήμης, ούτε ένα βιογραφικό του δε βρήκα στο Internet. Κάποτε μου είχε πει πως αν σταματούσε να "σκάβει" στην Πύδνα, δε θα του αρκούσαν δυο ζωές, για να δημοσιεύσει όσα έχει φέρει στο φως. Είχαμε χρόνια να βρεθούμε, βρεθήκαμε χτες στην Κατερινη, στην παρουσίαση του λευκώματος"Πιερίδων Στέφανος:Πύδνα, Μεθώνη και οι αρχαιότητες της βόρειας Πιερίας."


Για το παλιό καλό φίλο και συμφοιτητή Μάνθο και την αφανή δουλειά του διαβάστε επίσης εδώ, εδώ κι εδώ

Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

ΣΙΓΑ ΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ!

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

Ὁ ἀνυπόμονος

Μόλις τ᾿ αὐγά της ζέστανε ἡ κλώσσα
καὶ τὰ μικρὰ ἐτοιμάστηκε νὰ βγάλει,
ἕνα πουλάκι ἐσήκωσε κεφάλι
μὲς τὸ τσόφλι μιλώντας τέτοια γλώσσα:
«Ὡς πότε ἐδῶ θὰ μ᾿ ἔχουνε κλεισμένο;
καθόλου δὲν μπορῶ νὰ περιμένω!
Πῶς; Ἔτσι τὸν καιρό μου ἐδῶ θὰ χάνω;
Ἐγὼ ἔχω κατορθώματα νὰ κάνω!
Κόκορας βέβαια θἆμαι δίχως ἄλλο,
λοφίο ψηλό, χρυσὰ φτερὰ θὰ βγάλω.
Τὴ μέρα καὶ τὴ νύχτα θὰ στολίσω,
θὰ φέρνω τὴν αὐγή, μόλις λαλήσω
στὸ φράχτη, στὴν αὐλή, σὲ κάθε μέρος
στρατεύματα τὶς κότες θὰ ὁδηγῶ».
Καὶ τοὖπε τότε ὁ κόκορας ὁ γέρος:
«Στάσου νὰ βγεῖς παιδάκι μου ἀπ᾿ τὸ αὐγό!»