Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Μαθητικές φωτογραφίες

Μια άλλη εποχή, "Αν παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι"



Το τραγούδι βέβαια είναι ακόμα πιο "παλαιολιθικό" απ' τα παιδικά μας χρόνια, αλλά οι φωτογραφίες είναι μόνο σαρανταπέντε έως πενήντα ετών!
 Α' Γυμνασίου 1963-64, παραστάτης πίσω απ' τη σημαία, δεξιά ο πατέρας 
(με το μουστάκι) καμαρώνει το γιο, η μάνα "χάθηκε" πίσω απ' το κεφάλι 
του δεξιού παραστάτη...
Εκδρομή στον Αγιο Νικόλαο Ναούσης, Α' Γυμνασίου-1964, ακόμα 
και στην εκδρομή οι μαθητές με τα πηλίκια, οι μαθήτριες με την ποδιά...

Μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας, Α' Λυκείου 1966-67...
Εκδρομή στην Πλάκα Λιτοχώρου, ερημική περιοχή τότε, Α' Λυκείου-1967...
Β' Λυκείου-Μάης 1968, στον Ισθμό της Κορίνθου...,επειδή η Γ' τάξη δε συμπλήρωνε τον απαιτούμενο αριθμό μαθητών για πενθήμερη εκδρομή, συμμετείχε πάντα και η Β' τάξη...
 Γ' Λυκείου-Οκτώβρης 1968, καφεδάκι στον Παυσίλυπο, 
το πιο όμορφο μέρος του γενέθλιου τόπου...
Γ' Λυκείου 1968-69...
 Από πρωινό περίπατο...
 και πάλι από πρωινό περίπατο, τραγουδώντας και χορεύοντας 
την τοπική παραλλαγή του πανελληνίως γνωστού
"πώς του τρίβουν του πιπέρ' "...



Μνήμες που δε σβήνουν εύκολα...

22 σχόλια:

  1. μου αρεσουν παρα πολυ αυτες ο φωτογραφιες.
    εχουμε και σπιτι μας!

    να εισαι καλα! καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΕΚΦΡΑΣΟΥ,άντε,να δούμε και τις δικές σου μαθητικές φωτογραφιες.....
      Καλό βραδάκι....

      Διαγραφή
  2. πραγματικά άλλη εποχή! Βλέπω δεν ήσουν σε σχολειο Αρρένων ,αλλά μικτό ,τυχερούλη!
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Nasιa,τα επαρχιακά σχολεια εκτός απο τις πρωτευουσες των νομών ήταν πάντα μικτά...
      Καλό βραδάκι....

      Διαγραφή
  3. Δεν σβήνουν ποτέ αυτές οι μνήμες! Και οταν τις κρατάς καλα και τις αγαπάς, ειναι που σε ανταμοίβουν! Πάντα.
    Οσες φορές κι αν βρεθείς και ξαναβρεθείς και ξαναβρεθείς με αυτούς τους συνοδηπορους, τα μετέπειτα χρόνια, ειναι μια γιορτή!
    Βλέπω τον πατέρα μου, που χαμογελά, οταν το σχολείο του, εχει συνάντηση. Και πως πετά η καρδιά του. Απόφοιτος του 52.
    Κι αυτό το χαμόγελο στην άκρη που δεν φεύγει, οταν κοιτάς και ξανακοιτάς τις φωτογραφίες. Ευτυχής κος Βάντ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ZouZouna,προπαντός οταν ειναι με παιδικούς φιλους,με τους οποιους ήσουν μαζι απο πρωτη δημοτικου μέχρι τριτη λυκειου(οι δεκατεσσερις απ'τους 21 της γ'λυκεου ήμασταν μαζ απο πρωτη δημοτικού...!

      Διαγραφή
  4. Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες κλείνουν κάτι μαγικό μέσα τους και θυμίζουν μια εποχή ανέμελη, αν και οι καιροί ήταν δύσκολοι. Νοσταλγία. Καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Joan,εποχή ανεμελη για άλλους,τα περισσότερα παιδιά των φωτογραφιών που βλέπεις(αγόρια και κοριτσια).μοιράζαμε τη μερα μας ανάμεσα σε σχολειο και χωράφι...

      Καλό βραδάκι...

      Διαγραφή
  5. Μεγαλοδείχνατε όλοι πάντως.Χωρίς παρεξήγηση... :) Εμείς στην α' Γυμνασίου φαινόμασταν τελείως νιάνιαρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κ με το σταυρό,ναι,ήμασταν καλοθρεμμένοι,αφού όλα τα χρόνια ειχαμε συσσιτιο στο σχολειο:)

      Διαγραφή
  6. Υπέροχες μνήμες των ανέμελων χρόνων. Καλά φυλαγμένες οι αναμνήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. nikol,όχι,δεν ήταν ανεμελα,τα εχω περγράψει και άλλη φορά...,ειχαν ταλαιπωρια,να φανταστεις,ο γενεθλιος τόπος μου ήλεκτροδοτήθηκε το 1965

      Διαγραφή
  7. πολύ ωραίες φωτό.....άντεξαν και στο χρόνο...χαχαχαχα.....να σαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. homemade,οι φωτογραφιες αντεχουν,εμεις όχι! :)

      Διαγραφή
  8. τι όμορφια.. τι χρόνια!!! νασαι παντα καλά, φίλε!!! με υγεία!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Paraskevi,όμορφα μεν,αλλά δύσκολα χρόνια,πολύ δύσκολα!

      Διαγραφή
  9. Αναμνήσεις που καθόλου ασπρόμαυρες δεν είναι τελικά!
    Συντροφεύονται από το πιο νοσταλγικό χρώμα της σκέψης όσο δύσκολα κι αν ήταν τα χρόνια...
    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. maria,καλωσόρισες,με πέτυχες στη φάση του...απομπλογκαρισματος,αλλά θα σε δαβάζω...Όντως η νοσταλγια δεν εχει σχεση με τις δυσκολιες της εποχής,αλλά μ'ενα κομματι της ζωής μας που μας σημαδεψε,που μας καθόρισε...

      Καλό μήνα ευχομαι...

      Διαγραφή
  10. μοναδικές αναμνησεις Vad μπραβο που τις μοιραστηκες μαζι μας , ποσο θαθελα και εγω να ειχα παει σε μικτο σχολείο χωρις πλακα το σχολείο μου ακομη και τωρα λογω της δωρεας του Ραλλη ( ραλλειος ) ειναι το μονο δημοσιο σε ολη την Ελλαδα που ειναι θηλεων σε φιλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. marilise,όταν έγινα φοιτητής,σε μια σχολή εξ ορισμού γυναικοκρατούμενη,δαπιστωσα με εκπληξη οτι εγω ο χωριάταρος ήμουνα πιο ανετος στς φιλικές σχεσεις με το άλλο φύλο,από τα παιδιά της πόλης,αγόρια και κοριτσια,που δεν ειχαν τελειωσει μεικτό σχολειο...Γα μενα ,που εβγαλα δημοτικο-γυμνασιο,λύκειο παρεα με τους ιδιους συμμαθητές και συμμαθήτριες,αυτο ήταν αδιανόητο!

      Καλό μήνα...

      Διαγραφή
  11. Τις χάρηκα τις μνήμες σου Βασίλη! Σαν να ξεπήδησαν από τον ελληνικό κινηματογράφο ( για μένα! Περίμενα να δω κάπου και την Αλικη :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. airis,όπως το λές,ελληνικός κινηματογραφος,αφού παραπέμπουν στη δεκαετια του 60

    ΑπάντησηΔιαγραφή