Η ΣΟΥΛΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ

Αφιερώσαμε ανάρτηση στην ΑΘΗΝΆ, στην ΑΜΙΡΣΟΎΔΑ, να μην αφήσουμε παραπονεμένη τη μικρή Σουλτάνα του νηπιαγωγείου! Μακρινής ελληνικής καταγωγής, πήρε τ' όνομα από γιαγιά Ελληνίδα πρώτης γενιάς....



Φυσικά ο Ρούκουνας δεν τραγούδησε το άσμα για τη Σουλτάνα του Χαρτούμ!

COPA AFRICA 2011

Τώρα που τελείωσε, ας γράψουμε κάτι και για το COPA AFRICA. Μακριά απ' τη δημοσιότητα, ούτε σε ξενα σάιτ δεν διάβαζα ειδήσεις γι αυτό, ίσως επειδή δε συμμετείχαν μεγάλα αστέρια, καθώς τα πρωταθλήματα στην Ευρώπη βρίσκονται σε εξελιξη...
Εδώ λόγω έδρας δόθηκε αρκετή δημοσιότητα, η είσοδος ήταν δωρεάν, αλλά παρ'όλα αυτά τα γήπεδα δε γέμιζαν παρά μόνο οταν έπαιζε το Σουδάν. Εμείς "τιμήσαμε" με την παρουσία μας τον αγώνα Σουδάν-Αλγερία στη φάση των ομίλων. Η...αντιπροσωπεία των Ελλήνων φιλάθλων στο χώρο των προσκλήσεων,
"πολυτέλεια",
η προθέρμανση των ομάδων,
οι φίλαθλοι μπροστά μας
η παρουσίαση των ομάδων,
ό,τι μπόρεσε να τραβήξει το κινητό από τον αγώνα


Και το πανηγύρι των φιλάθλων σ'ένα αδιάφορο παιγνίδι, εφ'όσον η ισοπαλία 0-0
βόλευε και τους δύο, αφού ήδη είχαν προκριθεί στην επόμενη φάση.

Για την ιστορία τελική νικήτρια αναδείχτηκε η Τυνησία,στον τελικό νίκησε την Αγκόλα με 3-0, ενώ το Σουδάν πήρε την τρίτη θέση, νικώντας 1-0 την Αλγερία...

Η εμπειρία για μένα ήταν η διασκέδαση, ο χαβαλές που γινόταν μέσα στο γήπεδο, ούτε χουλιγκάνοι, ούτε ¨...ο θρύλος κι ο Πειραιάς", ωραία ατμόσφαιρα, μας έμεινε ενθύμιο και η σουδανική σημαία που μοιράζανε σε όλους τους φιλάθλους,ωραία πράματα...

Κάντε κλικ στην τελευταία φωτογραφία για ένα μικρό χρώμα απ'την κερκίδα...

ΜΗ ΒΡΊΖΕΤΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!

Υποθέτω ότι πολλοί φίλοι κλωτσήσατε ή κλωτσάτε ακόμη το τόπι για το κέφι σας και καλά κάνετε. Επίσης υποψιάζομαι ότι σας διακρίνει το ίδιο πάθος σαν να παίζατε για εκατομμύρια, ότι κλαδεύετε αντιπάλους άμα λάχει, ότι τα βάζετε με το διαιτητή, αν υπάρχει, επειδή δε σας έδωσε πέναλτι, ότι ορκίζεσθε πως δεν ήσασταν οφσάιντ, ότι κατεβάζετε συνεχώς καντήλια γιατί ο συμπαίκτης δε σας έκανε καλή πάσα, ότι απ' το στοματάκι σας ακούγονται μύρια όσα όμορφα και προπαντός η κλασική νεοελληνική προσφώνηση που βρίσκεται με το παραμικρό στο στόμα όλων των ορθώς ομιλούντων νεοελλήνων!
Στην ίδια κατηγορία βεβαίως ανήκαν και όσοι συγκεντρώνονταν σε γήπεδο έξω από την Κατερίνη, για να ασκήσουν το ευγενές σπορ, τηρώντας κατά γράμμα όλους τους όρους που αναφέρθηκαν παραπάνω...
Στην περιοχή δίπλα ακριβώς από το γήπεδο υπήρχε οικισμός γύφτων, φιλήσυχοι άνθρωποι του μεροκάματου, "πατάται", "κασέται", "όλα τα παλιά αγοράζω" και τα τοιαύτα. Ενώ λοιπόν οι Μαραντοναίοι και οι Πελέδες της συμφοράς εντός του γηπέδου επεδίδοντο σε κλωτσοπατινάδα της σχολής Αλέφαντου, "η μπάλα περνάει, ο παίκτης ποτέ" και φυσικώ τω λόγω οι λεκτικές αβροφροσύνες μεταξύ των αντιπάλων πήγαιναν σύννεφο, ακούγεται από το μεγάφωνο ενός Ντάτσουν,εις άπταιστον γυφτοελληνικόν ιδίωμα, "ρε συ φίλε, εσύ που παίζω μπάλα στο γήπιδο, όλο μαλάκα και μαλάκα λέει, ντροπής ρε, ακούει και μικρά πιντιά εδώ!!!"
Λιώσανε στο γέλιο οι πάντες, αλλά είχαν τη φρόνηση να διακόψουν το παιγνίδι και όλοι μαζί να ζητήσουν συγγνώμη από τον πατέρα γύφτο για την αθυροστομία τους!

Το περιστατικό είναι πραγματικό, μου το αφηγήθηκε φίλος, αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς, ομολογώ ότι αν και πέρασαν τόσα χρόνια από το επεισόδιο, κάθε φορά που το θυμόμαστε μας πονάει το στομάχι απ' τα γέλια!

ΥΓ.- Οι φωτογραφίες προέρχονται από τις εικόνες του Google.

-Η αναρτηση αφιερώνεται στον αστέρα του 5Χ5, στον καλό @φίλο ZOURI.

-Aφορμή βεβαίως για την ανάρτηση τα αδιόρθωτα χάλια του ελληνικού αθλητισμού, τα οποία εκδηλώθηκαν και πάλι ποικιλοτρόπως τον τελευταίο καιρό...

Ο ΚΑΛΌΣ ΚΑΙ ΆΛΛΑ ΧΑΡΊΣΜΑΤΆ ΤΟΥ...

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ - ΕΠΙΤΥΜΒΙΟ

Πέθανες – κι έγινες κι εσύ: ο καλός,
ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.
Τριάντα έξι στέφανα σε συνοδέψανε, τρεις λόγοι αντιπροέδρων,
εφτά ψηφίσματα για τις υπέροχες υπηρεσίες που προσέφερες.

Α, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο τόξερα τι κάθαρμα ήσουν,τι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.
Κοιμού εν ειρήνη, δεν θα ‘ρθω την ησυχία σου να ταράξω.
(Εγώ, μια ολόκληρη ζωή μες στη σιωπή θα την εξαγοράσω
πολύ ακριβά κι όχι με τίμημα το θλιβερό σου το σαρκίο.)
Κοιμού εν ειρήνη. Ως ήσουν πάντα στη ζωή: ο καλός,
ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.

Δε θα ‘σαι ο πρώτος ούτε δα κι ο τελευταίος

ΑΔΕΛΦΕΣ, ΞΑΔΕΛΦΕΣ, ΦΙΛΕΣ

Από αριστερά η Θοδώρα (αυτοδίδακτη ζωγράφος, δεν καλλιέργησε την τέχνη), η Κατίνα (η δασκάλα που έγραψε τη δική της ιστορία στο χωριό), η Μαργαρίτα (της έλαχε να "φύγει" στα βάθη της Αφρικής, στην Κένυα), η Ναθαλία ("έφυγε" σχεδόν εκατό χρονών, η αθάνατη Μάνα μας, πέντε παιδιά, μας μεγάλωσε με χίλιες δυο στερήσεις), η Άννα (στα εικοσιπέντε της ¨χάθηκε" στην Κατοχή από φυματίωση).
Απουσιάζουν από την προπολεμική φωτογραφία η Ευδοξία και η άλλη Κατίνα.
Όσο τις προλάβαμε, στα σπιτικά γλέντια των παιδικών μας χρόνων,
ο ξάδελφος ο Θωμάς έπαιζε στ'ακορντεόν τη Φραγκοσυριανή,



εμείς τ'ανίψια τραγουδούσαμε όλοι μαζί και η Θοδώρα με την Ευδοξία χόρευαν ένα χασάπικο ατόφιο(τι συρτάκι και μοντέρνες χαζοεκδοχές σε στιλ μπαλέτου;) άλλο πράμα,
οι θεοί του Ολύμπου κατέβαιναν στο σπίτι μας να καμαρώσουν το μεράκι...
Παλιότεροι στο σόι μου αφηγούνταν πως όταν η Ευδοξία και η άλλη Κατίνα χόρευαν το ζεϊμπέκικο "Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι"



στην πλατεία του χωριού, στην Αγορά του ΑΠΟΥΡΩ, όλη η πιάτσα σηκωνόταν στο πόδι...
Καμιά δε βρίσκεται πλέον εν ζωή και όμως είναι Αθάνατες!

ΑΠΟΥΡΩ 30

Κολινδρός ανοιξιάτικος

-Φλαμούρ', τίλιου, τσιαϊρό, χειμωνιάτικες συνήθειες...
-Ο νέος δήμαρχος προέκυψε κι αυτός ταξιδιάρης...
-Ο δρόμος για το διπλανό χωριό, τον Καταχά, πάντα σε άθλια κατάσταση, ακόμα και σημερα, εν έτει 2011
-Αναμένοντας την πρώτη λεκτική αντιπαράθεση στη Βουλή των δυο Βαγγέληδων, του νέου (Πολύζου) και του παλιού (Γιαννόπουλου), κάτι που τελικά δε συνέβη ποτέ! Κρίμα...
Φανταστείτε τη φάση, ο Πολύζος σε άπταιστο ιδίωμα ΑΠΟΥΡΩ: - Άντι απού κεία, χαζιέ σιακείθι, ούρλαντι τ' κιαρατά! Και ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος να απαντά εις άπταιστον γιαννοπουλικήν: - Φύγε από κει, μη σε καταχεριάσω και σένα, χαμένε, ε, χαμένε!!!
-Ο χορός των Κολινδρινών της Θεσσαλονίκης και τέλος το ατύχημα της Μαρίας Αρσένη ολοκληρώνουν τα "μασλάτια" του μηνιαίου ΑΠΟΥΡΩ._

ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΤΟΥ ΧΑΡΤΟΥΜ - ΣΟΥΚ SAGGIANA

Το πρώτο πολιτισμικό ταρακούνημα που έφαγα όταν πρωτοήρθα στο Χαρτούμ! Είχα την εντύπωση ότι από κάπου θα ξεπροβάλει ο...Ιντιάνα Τζόουνς και ξοπίσω του θα τρέχουν οι...βεδουίνοι!Οπως σε όλες τις αγορές, φρούτα και λαχανικά,
οι μυρωδιές της Ανατολής,
αλέθοντας φιστίκια,
οι ξεροί χουρμάδες χύμα αφθονούν παντού,
όμορφη η εικόνα του...χυμοποιείου, ομολογώ πως δεν τόλμησα να παραγγείλω,
τα κρέατα στον...αέρα,
"πατσίτσες", ποδαράκια,
στο ψαράδικο ψιλοκόβει το ψάρι για τα σαντουιτσάδικα της περιοχής,
ο αυγουλάς με το φιλαράκι του, και τα αυγά υπό σκιάν, συνήθως εκτίθενται υπό τον ήλιον,
τσάι με γάλα στο ύπαιθρο,
"αράζουμε τώρα" και αύριο "ινσάλα" (έχει ο Θεός!),
εικόνα κλασική, εμπεριέχει τα πάντα, μόνο οι μυρωδιές δε φωτογραφίζονται,
"σαουίρμα" (γύρος) ,
ορυκτό ελαφρό, σαν ελαφρόπετρα, το κάνουν σκόνη, το λιώνουν στο νερό, είναι λέει καλό για το στομάχι! Τι στο καλό πέτρωμα είναι τούτο, δεν μπόρεσα να μάθω...
Ενας άλλος κόσμος, ούτε οι φωτογραφίες δεν μπορούν ν' αποτυπώσουν όλη την πραγματικότητα...