Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010

ΟΤΑΝ Ο VAD ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟΝ ΑΝΕΣΤΗ...

ΑΝΕΣΤΗΣ Θ. ΚΕΤΣΕΤΖΙΔΗΣ, μελισσάς και μπλόγκερ με ονοματεπώνυμο.
Ενα καφεδάκι προλάβαμε και ήπιαμε μαζί, αρκετό όμως για να εκτιμήσω έναν καλό συμπλόγκερ, "Πόντιο και μ' έναν ομάτ' ", όπως λένε και οι Πόντιοι. Οriginal Πόντιος, (τα δήθεν ποντιακά ανέκδοτα ποτέ δε με εκφράζανε, τα θεωρούσα πάντα ρατσιστική έκφραση των ντόπιων απέναντι σε ανθρώπους που αντίθετα με τους ντόπιους πληθυσμούς έμαθαν να βλέπουνε μπροστά), με ένα φυσικό χαμόγελο, μας χάρισε μέλι από τα αριστουργήματα της ερασιτεχνικής παραγωγής του, απ' το μεράκι του, δεν πρόλαβα να φωτογραφίσω το βάζο γεμάτο, γιατί η οικογένεια ήδη το είχε τιμήσει δεόντως!
Μας χάρισε ακόμη T-shirt με την επωνυμία της επιχείρησής του,
αλλά εδώ μας τα...χάλασε! Μια ματιά στο λογότυπο μας παρέπεμπε στη Μέρκελ! Αμάν, βρε Ανέστη,με κατατρόμαξες!!! 'μώ την πίστη σ' και το θάμα σ', βρε Πόντιε, έβαλα την Άνγκελα στο σπίτι μου;
Οχι,λάθος μου! Η επωνυμία αναφερόταν σε γερμανική εταιρεία, με την οποία συνεργάζεται ο Ανέστης, είπα και γω!!!
Α, βρε Ανέστη, κρίμα, για λίγο τα είπαμε, την επόμενη φορά μακαρι νά 'χουμε περισσότερο χρόνο, για να μπορέσουμε να επεκταθούμε και σε...τσίπουρα!!!

Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010

ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ;


Παραλία Γρίτσας Λιτοχώρου, μια πρώην πεντακάθαρη θάλασσα,






που μετατράπηκε σε...τσιμεντόνερο, στο βωμό της υποτιθέμενης προόδου.
Φερτά υλικά (χώμα, πέτρες, χαλίκι) μεταφέρονται εδώ απ' τον Όλυμπο, για να μεταφορτωθούν
σε φορτηγά καράβια και εν συνεχεία να μεταφερθούν στη Θεσσαλονίκη για τα έργα του Μετρό.
Ιδού το φορτηγό Βεργίνα την ώρα της φόρτωσης...
και το ανώνυμο καράβι περιμένει τη σειρά του....
Για να χρυσώσουν το χάπι φύτεψαν και δένδρα στο χώρο της μεταφόρτωσης...
Ερώτημα:-Για να γίνει το μετρό της Θεσσαλονίκης πρέπει να καταστραφεί η παραλία της Γρίτσας και να μετατραπεί κάποια περιοχή του Ολύμπου σε σεληνιακό τοπίο;

Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010

ΥΠΝΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ



Πριν από χρόνια κάπου στη βόρεια Εύβοια, στο πανέμορφο Πευκί...
Θάλασσα και αρμυρό νερό, που λέει και το γλυκύτατο τραγούδι
(το ομορφαίνουν ακόμα περισσότερο οι φωνές των παιδιών),



πρωινό απολαυστικό μπάνιο και κατά τα κλασικά νεοελληνικά πρότυπα ακολουθεί μεσημβρινό πλούσιο γεύμα σε ταβέρνα δίπλα στο νερό, εφόσον δε θα οδηγούσαμε το κρασί έρρευσε άφθονο στα λαρύγγια μας, με φυσικό επακόλουθο υπαίθριο ύπνο κάτω από ένα πλατάνι, παραδίπλα μια βαρκούλα στη στεριά,

παιδιά άλλης παρέας ήρθαν αμέριμνα να παίξουν πίσω απ' τη βάρκα και
(η αφήγηση συνεχίζεται δια στόματος των υπόλοιπων της παρέας,
γιατί ο Vad κοιμόταν του καλού καιρού!)
πάνω στον ύπνο το βαρύ και τα ροχαλητά, ξαφνικά ο Vad μαρσάρει αγρίως, απ' το στόμα του εξέρχεται άγριο ροχαλητό, χχχχρρρρρ!!!, τα παιδάκια κατατρομαγμένα φωνάζουν μαααμαααααά!!! κι εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού και φυσικά η παρέα λυνόταν στο γέλιο, ενώ ο Vad συνέχιζε μακαρίως τα...μαρσαρίσματά του!!!

ΥΓ. Η ανάρτηση προέκυψε από μια ιδέα της καλής@φίλης, της ΘΑΛΑΣΣΕΝΙΑΣ,

στην
οποία φυσικά και την αφιερώνω.

Οι φωτογραφίες από τις εικόνες του Google.

Καλό Δεκαπενταύγουστο να περάσετε όλοι...

Τρίτη 10 Αυγούστου 2010

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ

Τις προάλλες στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην πόλη μου βρέθηκα μπροστά στην ουρά των νέων υποψήφιων συναδέλφων μου, οι οποίοι περίμεναν υπομονετικά, για να υποβάλουν αίτηση πρόσληψής τους ως αναπληρωτών. Να βρεθούνε οπουδήποτε, ακόμα και μακριά απ' το σπίτι τους, με αμοιβή που δεν αρκεί για τη στοιχειώδη διαβίωσή τους, με μόνο ουσιαστικό κέρδος να μετρήσουν τα μόρια όταν θα δώσουν εξετάσεις στον ΑΣΕΠ. Παλιοί μαθητές μου οι περισσότεροι στην ουρά, στην ηλικία των παιδιών μου άλλοι τόσοι, αναζητούν κάπου ν' ακουμπήσουν, καθώς το μέλλον προοιωνίζεται ζοφερό.
Μόνο θετικό σ' όλον αυτόν τον παραλογισμό ότι εδώ και κάποια χρόνια αναρτώνται οι πίνακες των αναπληρωτών
, τηρούνται και δεν παρατηρείται το φαινόμενο άλλων εποχών, οι υποψήφιοι να είναι όμηροι του κάθε παραγοντίσκου.Αν δεν είχες δεσπότη ή βουλευτή, κάτσε και περίμενε...
Θυμάμαι την εποχή που είχα κάνει τη δική μου αίτηση για αναπληρωτής, ούτε πίνακες, ούτε διαφάνεια. Περίμενα, περίμενα, περίμενα, κατά το Δεκέμβρη ρωτάω, τι γίνεται, ρε παιδιά; Και μου απαντάει κάποιος φίλος:- Τώωωωωωρααααα; Αφού δεν έβαλες το Βαρνάβα ή το Δημόπουλο, τι περιμένεις; (Ο Βαρνάβας ήταν ο δεσπότης και ο Δημόπουλος ο βουλευτής της περιοχής).
Κατά σύμπτωση γενικός επιθεωρητής ήταν τότε ο γυμνασιάρχης των μαθητικών μου χρόνων και φιλόλογος μου, όταν έμαθε ότι έκανα αίτηση και δεν τον είχα ενημερώσει μου έβαλε τις φωνές, θα σε προσλάμβανα κλπ...Δεν παριστάνω τον τίμιο, αλλά δε σκέφτηκα ποτέ ότι θά 'πρεπε να μπω σ' αυτή τη διαδικασία για το αυτονόητο, το δικαίωμα στην εργασία.
Για μας τότε ήταν ευκολότερα τα πράγματα, περίμενες ένα-δυο χρόνια, ερχόταν ο διορισμός, τώρα....



Σάββατο 7 Αυγούστου 2010

GRAND HOLIDAY VILLA

Χτισμένο απέναντι στο Γαλάζιο Νείλο από την πλευρά του Χαρτούμ.
Από τα παλιότερα ξενοδοχεία της πόλης, ένα κτίσμα άλλης εποχής, τότε που εδώ για τους Εγγλέζους "δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα". Νυχτερινή αποτύπωση της επιγραφής.
Το σαλόνι της καφετερίας ,


όπου η καλή παρέα απόλαυσε ζεστή και κρύα σοκολάτα, και χυμό ταμπάλντι, γλυκύτατο δροσιστικό που παρασκευάζεται από το φρούτο του δέντρου ταμπάλντι ή congolaise, είναι είδος μπαομπάμπ.
Η καφετερία διέθετε και ναργιλέδες ( shishia, σίσια στ' αραβικά), αλλά ο Vad προτίμησε να συνοδεύσει το ταμπάλντι του με το...αβατάρ του.
Οι τιμές αντίστοιχες ελληνικού πεζόδρομου,, αλλά μή φανταστείτε ότι ο μέσος Σουδανός μπορεί να πιεί τον καφέ του εδώ!

Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010

ΑΡΓΥΡΏ ΣΤΡΑΤΆΚΗ

Αδιαφορώ για τα μετάλλια που δεν έχει κερδίσει, παραβλέπω τις μεγάλες επιδόσεις που δεν έχει κάνει, όμως είναι αθλήτρια του επτάθλου, είναι υπεραθλήτρια! Από το 1997 στο στίβο, στον πιο επίπονο συνδυασμό αθλημάτων!
Υποκλίνομαι, Αργυρώ!

Για τη δεκατετράχρονη πορεία της στο στίβο δείτε εδώ

Κυριακή 1 Αυγούστου 2010

ΠΡΌΤΑΣΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ






Κ.Π.Καβάφης

Απολείπειν ο θεός Αντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές --
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)