Ανοιξιάτικος πρωινός περίπατος πριν τριαντατρία χρόνια

1980,ανοιξιάτικος πρωινός περίπατος του σχολείου στον Παυσίλυπο, πανέμορφη τοποθεσία στον Κολινδρό,φωτογραφία με τα παιδιά της Α'Λυκείου,αγαπημένη μου φουρνιά παιδιών την πρώτη χρονιά που διορίστηκα,τα θυμάμαι πάντα με αγάπη,η συγκίνηση αυτονόητη... Είναι ο περίπατος που έδωσε αφορμή για την ανάρτηση ΖΟΥΖΟΥΝΙ ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟ (κλικ εδώ). Ευχαριστώ πολύ το φωτογράφο του Κολινδρού Σάκη Χασαπέτη, που μου έστειλε τη φωτογραφία από το αρχείο του πατέρα του, ο οποίος άσκησε την τέχνη του φωτογράφου στο χωριό από τη μεταπολεμική εποχή μέχρι πριν λίγα χρόνια.

ΖΟΥΖΟΥΝΙ ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟ

Ιστορία απ' τα παλιά, νεοδιόριστος, πρώτη χρονιά στο σχολείο, άνοιξη, πρωινός σχολικός περίπατος, χαρά Θεού, επιστρέφοντας αισθάνομαι βουητό στ' αυτί, έντονος πόνος, σκέφτομαι να κάνω υπομονή, το Σάββατο (τότε δεν είχαμε ακόμη πενθήμερο) θα κατεβώ Θεσσαλονίκη, θα πάω στο γιατρό, να δούμε τι στο καλό συμβαίνει.Στο μεταξύ σε δυο μέρες σταματάει το βουητό, αλλά ο πόνος συνεχίζεται έντονος και το αυτί βουλωμένο πια...Το Σάββατο επισκέπτομαι το γιατρό, διαπιστώνει οτι το αυτί είναι βουλωμένο, βάζει μπρος τα εργαλεία του για να το καθαρίσει και όταν τέλειωσε,ακολουθεί ο διάλογος:
-Τι δουλειά είπαμε ότι κάνεις;
-Καθηγητής είμαι...
-Εκδρομές πηγαίνετε με το σχολείο;
-Φυσικά...
-Εκεί που πάτε έχει γρασίδι;;;
-Και βέβαια, το χωριό είναι καταπράσινο, προπαντός τώρα με την άνοιξη...
-Πήγατε πρόσφατα περίπατο;
-Ναι,πριν λίγες μέρες...
-Ξάπλωσες στο γρασίδι;;; Αναυδος εγώ!!!
-Ε,γρασίδι είναι,να μην το απολαύσουμε;;;
-Γύρνα τώρα να δεις!
Και μου δείχνει τον...υπαίτιο του προβλήματος!

Ενα ζουζούνι μέσα στο αυτί!!!
Ηθικόν δίδαγμα:- Προσέχετε όταν ξαπλώνετε στο γρασίδι!

ΥΓ1.Η πρώτη φωτογραφία είναι από ένα πανέμορφο ύψωμα του χωριού μου, τόπος σχολικών περιπάτων, με θέα από Βέρμιο μέχρι Όλυμπο και από Πάικο μέχρι Θερμαϊκό. Στη φωτογραφία ,"κλεμμένη" από το καλό μπλογκ του χωριού μου,τα Κολινδρινά Μασλάτια(κλικ εδώ), βλέπετε στο βάθος το Βέρμιο και το Σέλι.

ΥΓ2.Η ανάρτηση προέκυψε με αφορμή ανάλογο θέμα της καλής συνιστολόγου COULA (κλικ εδώ), στην οποία φυσικά και την αφιερώνω.